บทที่ 1821

จากนั้นซู่หรงก็พุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าและลงตรงหน้าแดร์ริลเพื่อปกป้องเขา

“หยางเจียน เจ้าต้องข้ามข้าไปก่อนถ้าเจ้าอยากจะแตะต้องศิษย์น้องของข้า” ซู่หรงคำรามด้วยความโกรธพร้อมกับพลังออร่าที่รุนแรงและร้อนแรงปะทุออกมาจากร่างกายของเขา

ฟุ่บ!

ในวินาทีต่อมา ทะเลเพลิงเริ่มลุกไหม้และสว่างไสวไปทั่วท้องฟ้าราวกับว่าถูกเผาด้วยเปลวไฟ ต้นไม้ที่อยู่รอบ ๆ ในระยะหนึ่งพันกิโลเมตรพากันเหี่ยวเฉาและกลายเป็นผุยผงในทันทีจากเปลวไฟที่ลุกไหม้

“อ๊าา…”

“ฝ่าบาท ช่วยด้วย…”

ภายในชั่วพริบตา ทหารอีก 20,000 นายหรืออาจมากกว่านั้นในหมู่กองทัพโมอาน่าเหนือต่างก็ระเบิดเสียงคร่ำครวญอย่างโหยหวนและล้มตายท่ามกลางทะเลเพลิง

แดร์ริลใช้พลังภายในของเขาและร่ายโล่ป้องกันขึ้นรอบตัวเขาอย่างรวดเร็วในตอนที่รู้สึกถึงเปลวเพลิงอันร้อนจัดและเพื่อปกป้องลิลี่และฉางเอ๋อไปพร้อมกัน

แดร์ริลไม่ได้กลัวเปลวไฟเหล่านี้เพราะเขามีเปลวเพลิงเย็นไร้มลทิน แต่ฉางเอ๋อและลิลี่อาจไม่สามารถทนกับมันได้

เฮือก!

ในเวลาเดียวกันนั้นเอง แดร์ริลอดไม่ได้ที่จะอ้าปากค้างในตอนที่เขามองไปที่ซู่หรงด้วยความตกใจ

ไม่น่าแปลกใจเลยที่เขาได้เป็นถึงเทพอัคคีที่น่ายกย่องนับถือ พลังแห่งเปลวเพลิงที่เขาเพิ่งปล่อยออกมานั้นอยู่ในระดับที่เท่าเทียมกับหมอกพิษของดีไวน์ ฟาร์เมอร์

ซู่หรงเคลื่อนไหวท่ามกลางทะเลเพลิงอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้า ในขณะที่กำลังต่อสู้กับหยางเจียนกลางอากาศอย่างดุเดือด

อย่างไรก็ตามซู่หรงอาจมีความกล้าหาญ แต่พลังของเขายังคงอ่อนกว่าเล็กน้อยเมื่อเทียบกับหยางเจียน และถูกหยางเจียนปราบลงได้ภายในสองรอบ

“ซู่หรง ข้าจะช่วยเจ้าเอง”

ดีไวน์ ฟาร์เมอร์ตะโกนออกมาดัง ๆ พร้อมกับเหาะขึ้นไปและสู้อย่างกล้าหาญกับหยางเจียนพร้อมกับซู่หรง ความช่วยเหลือของดีไวน์ ฟาร์เมอร์ได้ลดแรงกดดันของซู่หรงลง

ที่จริงแล้วไม่ว่าจะซู่หรงหรือดีไวน์ ฟาร์เมอร์ก็ไม่อาจสู้กับหยางเจียนได้ถ้าหากพวกเขาสู้กันเพียงลำพัง แต่ทว่ามันจะต่างออกไปเมื่อทั้งสองคนร่วมมือกัน

ตอนนี้พวกเขาทั้งสามคนกำลังต่อสู้กันกลางอากาศอย่างดุเดือด