บทที่ 1829

ฟึ่บ!

ทุกสายตาจับจ้องไปที่สโลนในตอนนั้น

เธอกัดริมฝีปากอย่างแรงและมองไปที่เจ้าศักดินาเคนนี่ ในที่สุดเธอยังคงพูดออกมาช้า ๆ ว่า “ตกลง”

แท้ที่จริงแล้วสโลนแสร้งทำเป็นติดตามเจ้าศักดินาเคนนี่เนื่องจากเธอไม่ได้คิดที่จะภักดีต่อเขาเลย

ในตอนแรกสโลนต้องการแก้แค้นให้กับจักรพรรดิแห่งโลกใหม่ แต่ทว่าเธอก็ค่อย ๆ ตระหนักได้ว่ามันเป็นเรื่องยากที่จะฆ่าเจ้าศักดินาเคนนี่ ดังนั้นเธอจึงได้แต่แสร้งทำเป็นภักดีต่อเขาก่อนที่จะหาโอกาสฆ่าเขาในภายหลัง

“ฮ่าฮ่า!”

เจ้าศักดินาเคนนี่ดีใจพร้อมกับรีบลุกขึ้นมองไปที่สโลนและพยักหน้า “ยอดเยี่ยม เยี่ยมมาก! ใต้เท้าสโลน ต่อไปเจ้าไม่จำเป็นต้องคุกเข่าลงในตอนที่เจ้าพบข้าแล้วนะ!”

เจ้าศักดินาเคนนี่สั่งองครักษ์พร้อมกันว่า “มาเร็ว แก้มัดให้ใต้เท้าสโลนซะ”

ตอนนี้เจ้าศักดินาเคนนี่ตื่นเต้นมากที่เขาสามารถให้สโลนทำงานให้เขาได้ การโน้มน้าวของเขาในตลอดสองวันที่ผ่านมาไม่เสียเปล่าจริง ๆ

ในตอนนั้นเขายังคงไม่ตระหนักว่าสโลนไม่เคยตั้งใจที่จะภักดีต่อเขาเลย

แล้วองครักษ์ก็เดินเข้ามาและแก้มัดสโลนในไม่ช้า

ขุนนางที่อยู่รอบ ๆ ก็รีบขึ้นไปแสดงความยินดีกับเธอพร้อมกัน

“ขอแสดงความยินดีด้วย ท่านแม่ทัพหญิงสโลน”

“ฮ่าฮ่า พวกเราจะได้ทำงานร่วมกันในฐานะเพื่อนร่วมงานในพระราชวังอีกครั้งแล้วสินะ ยินดีด้วย!”

ในขณะนั้นบรรยากาศที่ครั้งหนึ่งเคยน่าอึดอัดก็กลับกลายเป็นความร่าเริงขึ้นมาทันที แม้ว่าสโลนจะยิ้มแต่เธอก็รู้สึกหนักใจ

การที่เธอแสร้งทำเป็นภักดีต่อเจ้าศักดินาเคนนี่ในตอนนี้นั้นยังไม่มีอะไรผิดปกติ แต่ทว่าครอบครัวและเพื่อน ๆ ของแดร์ริลยังอยู่ในคุก เธอจึงต้องหาทางปล่อยพวกเขาออกมาให้ได้ สโลนเองก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำไมเธอถึงเป็นห่วงพวกเขานัก

“เอาล่ะ”

ในตอนนั้นเอง เจ้าศักดินาเคนนี่ก็ได้ค่อย ๆ นั่งลงและตบบัลลังก์มังกรของเขา ทั้งห้องโถงใหญ่เงียบลงในทันที