บทที่ 1841

เพียงพริบตา แดร์ริลและฉางเอ๋อก็โดนล้อมไว้

ขวับ

คนที่อยู่ในกาสิโนต่างก็หันมามองเขาทั้งคู่ แต่ส่วนใหญ่จะจับจ้องอยู่ที่ฉางเอ๋อ

สวยสะบัด

เธอสวยมาก นี่เธอเป็นนางฟ้าจากสรวงสวรรค์หรือไงกัน?

ไม่ต้องแปลกใจว่าทำไมคนถึงขนานนามฉางเอ๋อว่าเป็นเทพธิดาจันทรา ไม่ว่าเธอจะเหนื่อยล้าจากการเดินทางมาขนาดไหน ใบหน้างดงามและเรือนร่างเย้ายวนของเธอก็ยังดูมีเสน่ห์ล้นเหลือ เธอนั้นเหมือนนางฟ้าเดินดินที่แท้จริง

ตอนนั้นบรรดายามและนักพนันชายก็แทบตาถลนออกจากเบ้า ถึงขนาดมีบางคนที่น้ำลายไหลเหมือนกับว่าสติล่องลอยไปแล้ว

ไม่กี่วินาทีต่อมายามคนหนึ่งก็ได้สติ เขาจ้องแดร์ริลและบอกว่า “กล้านักนะ ไม่ใช่แค่แกแอบเข้ามาในห้องวีไอพีเพื่อขโมยของเท่านั้น แต่นี่แกยังแอบเข้าไปดูผู้หญิงในห้องน้ำด้วยเหรอ?”

ยามเข้ามาจับกุมแดร์ริล เมื่อเขาได้เห็นว่าแดร์ริลแต่งกายยังไงเขาก็สรุปได้ว่าแดร์ริลไม่น่าใช่คนดี ที่นี่เป็นกาสิโนใหญ่ที่สุดของทวีปมิสท์ลอเรน ที่นี่มีคนมากมายหลายประเภทรวมไปถึงพวกหัวขโมยด้วย

แดร์ริลเพิ่งผ่านการต่อสู้อย่างหนักหน่วงมาแถมยังเหนื่อยล้าจากการเดินทาง เสื้อผ้าของเขานั้นทั้งฉีกขาดและมอมแมม ดังนั้นยามจึงคิดว่าเขาเป็นโจร ส่วนฉางเอ๋อดูเหมือนนางฟ้า เธอต้องเป็นแขกคนหนึ่งของกาสิโนแน่นอน

ยามคิดได้ทันทีว่าแดร์ริลต้องเป็นขโมยที่เข้าไปในห้องน้ำเพื่อแอบดูฉางเอ๋อเพราะว่าเธอสวยเกินไป

ตอนนั้นบรรดานักพนันที่อยู่โดยรอบก็ต่างถกเถียงกันอย่างร้อนระอุ

“เจ้าหมอนี่กล้าเกินไปแล้ว เขากล้าเข้ามาที่นี่แบบนี้ได้ยังไง?”

“พวกขโมยเดี๋ยวนี้ทำตัวเหมือนสังคมไม่มีขื่อมีแป”

“เร็วเขา รีบสั่งสอนมันแล้วก็ไล่มันออกไป อย่าให้มันมาขวางการเล่นพนันของเรา อ้อ แล้วก็ค้นตัวมันด้วย ดูว่าขโมยอะไรไปบ้าง”

ทุกคนต่างก็แสดงความคิดเห็น พวกเขาทั้งหมดเห็นตรงกันว่าแดร์ริลเป็นขโมย

เฮ้อ…