บทที่ 1856

ตอนนี้ทุกสายตาได้จับจ้องไปที่เอร่า!

“เมแกน!” เอร่าก้าวออกมาข้างหน้าและพูดกับเมแกนอย่างเย็นชาว่า “แม่ของฉันเคยเป็นอาจารย์สอนให้กับคุณ เขาดูแลคุณอย่างดีแต่คุณก็ยังคงทำลายชื่อเสียงของเขา แถมคุณยังแย่งตำแหน่งเจ้าสำนักของเขามาอีก และตอนนี้คุณก็จับเขาเข้าคุก คุณเป็นหัวหน้าพันธมิตรแต่คุณก็ยังรังแกศิษย์พี่ของคุณ ช่างเป็นเรื่องตลกสิ้นดี!”

เอร่าไม่อาจซ่อนความโกรธในใจของเธอเอาไว้ได้ เธอพูดต่อว่า “ฉันไม่มีอะไรจะพูดอีกแล้ว ฉันขอสั่งให้คุณปล่อยแม่ของฉันเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างงั้นฉันจะทำลายที่นี่ซะ”

เสียงของเธอไม่ดังมากนัก ถึงแม้ว่าจะฟังดูเหมือนเด็กน้อยไปหน่อย แต่ก็เด็ดขาด

โฮ้!

ฝูงชนปะทุขึ้นจนกลายเป็นความโกลาหล

“เอร่าช่างบังอาจเกินไปแล้ว!”

“ไม่แปลกใจเลยว่าเธอเป็นลูกสาวของออโรร่า นิสัยที่ใจร้อนแบบนี้!”

คำวิพาษ์วิจารณ์และคำเยาะเย้ยของฝูงชนดังก้องไปทั่วห้องโถง แต่เอร่าก็เมินเฉยต่อพวกเขาทั้งหมด สายตาของเธอจับจ้องไปที่เมแกน!

เอร่าได้เตรียมใจไว้แล้วก่อนที่เธอจะขึ้นมาบนภูเขา เธอต้องช่วยแม่ของเธอให้ได้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม

เมแกนหัวเราะเบา ๆ กับตัวเอง

เธอไม่รู้สึกโกรธเลยสักนิดเมื่อเห็นว่าเอร่าจับจ้องมาที่เธอ เธอยิ้มและมองไปที่แอมโบรส เธอแซวเขาว่า “ใต้ฝ่าพระบาท หม่อมฉันรู้ดีว่าหม่อมฉันได้ตกลงที่จะปล่อยออโรร่าไปหลังงานเลี้ยงนี้จบ แต่เอร่ามาถึงที่นี่เพื่อก่อเรื่อง ถ้าหม่อมฉันปล่อยเธอไปในตอนนี้ จะยังมีใครเคารพหม่อมฉันในฐานะหัวหน้าพันธมิตรอีกงั้นหรือเพคะ?”

เมแกนแสร้งทำเป็นอับจนหนทางในตอนที่เธอพูดออกมาเช่นนั้น แต่เธอได้จัดงานเลี้ยงขึ้นเพื่อที่จะล่อเอร่าให้มาที่นี่ เธออยากที่จะปิดปากของแอมโบรสเพื่อไม่ให้เขาได้มีข้ออ้างอีกต่อไป

เอ่อ…

แอมโบรสขมวดคิ้ว เขารู้สึกอึดอัดและพูดอะไรไม่ออก

‘ก็จริง เอร่าก่อเรื่องสร้างปัญหาให้กับเมแกนจริง ๆ’

แอมโบรสไม่รู้ว่าเขาตกหลุมพรางของเธอในตอนที่เธอพูดถึงงานเลี้ยงชมจันทร์เมื่อไม่กี่วันก่อนหน้านี้

แอมโบรสสูดหายใจเข้าลึก ๆ เขากำลังจะเกลี้ยกล่อมเอร่า “เอร่า-”