บทที่ 1855

“ใต้ฝ่าพระบาท!”

ในขณะนั้นเอเมแกนยิ้มและยกแก้วขึ้น เธอหันไปหาแอมโบรสและพูดว่า “คืนนี้มีงานเลี้ยงชมจันทร์ของสำนักง้อไบ๊ ดูดวงจันทร์ที่สวยงามนั่นสิเพคะ ทำไมพระองค์ถึงดูหม่นหมองนัก มาสิเพคะ หม่อมฉันจะดื่มกับพระองค์เอง”

เมแกนพูดด้วยน้ำเสียงที่สุภาพ แต่แววตาของเธอมีความขบขันแอบซ่อนอยู่

เธอรู้ว่าแอมโบรสอยู่ที่นี่เพื่อรอให้งานเลี้ยงเสร็จสิ้น เพื่อที่เขาจะได้ดูตอนที่เธอปล่อยตัวออโรร่า แฮนเซ่น

แต่ทว่าเมแกนเกลียดออโรร่า เธอจะเติมเต็มความปรารถนาของแอมโบรสได้อย่างไร?

“ไม่ต้องมาสนใจผมหรอกน่า” แอมโบรสส่ายหัว เขาพูดว่า “ปล่อยผมอยู่ตามลำพังสักพักเถอะ ไปสนุกกับเพื่อนผู้บ่มเพาะของคุณเถอะ”

โอ้!

ฝูงชนทั้งหมดเงียบสนิท พร้อมกับมองไปที่แอมโบรส

หัวหน้าพันธมิตรได้ดื่มอวยพรเขาเป็นการส่วนตัว แต่เขากลับปฏิเสธเธอ

ก็ไม่น่าแปลกอะไร เพราะอย่างไรก็ตามแอมโบรสก็เป็นถึงเจ้าชายแห่งโลกใหม่ เขามีสิทธิ์ที่จะทำตัวหยิ่งยโส

“เพคะ” เมแกนยิ้มและพูดเบา ๆ ว่า “ตามที่ต้องการเลยเพคะ ใต้ฝ่าพระบาท”

แม้ว่าเธอกำลังยิ้มอยู่ แต่ความคิดที่ชั่วร้ายก็ก่อตัวขึ้นในใจของเมแกน

‘ให้ตายสิ แอมโบรส! กล้าดียังไงมาทำให้ฉันขายหน้าต่อหน้าคนมากมายแบบนี้?’

ทันใดนั้นเองลูกศิษย์คนหนึ่งวิ่งมายังข้างหน้าและคุกเข่าลงตรงหน้าเมแกน “รายงาน! เอร่า แฮนเซ่น ได้บุกรุกเข้ามาในสำนักของเรา เธอบอกว่าเธอต้องการพบออโรร่า-”

‘อะไรนะ?’

ห้องโถงที่ครึกครื้นก็ได้เงียบสนิทลงในทันที ทุกคนมองหน้ากันด้วยความประหลาดใจ

เอร่าอยู่ที่นี่อย่างนั้นเหรอ?

เธอไม่ได้ตกลงไปในสุสานโบราณของลิโป้เหรอ? เธอยังมีชีวิตอยู่ได้อย่างไร? แม้ว่าเธอจะยังมีชีวิตอยู่ สำนักง้อไบ๊ก็ยังคงตามล่าหาตัวเธอ ทำไมเธอถึงมาปรากฏตัวในวันนี้กัน? บังอาจนัก! ใครมอบความกล้าหาญให้กับเธอเช่นนี้กัน?