บทที่ 1921

ดวงตาของโดน็อกฉายแววชั่วร้ายเมื่อพูดเช่นนั้น

เขาไม่สามารถเอาชนะแดร์ริลได้ในเวลาอันสั้นดังนั้นเขาเลยใช้วิธีการสกปรกเช่นนี้ ในหัวของโดน็อกนั้นไม่จำเป็นว่ามันจะเป็นเรื่องสกปรกแค่ไหน แค่เขาได้สิ่งที่ต้องการมาก็พอแล้ว

“โดน็อก ฉันจะฆ่าแกแล้วสับเป็นหมื่น ๆ ชิ้นหากว่าแกกล้าแตะต้องแม่ทูนหัวของฉัน” แดร์ริลตะโกนอย่างบ้าคลั่งดวงตาแดงก่ำ

เขาเห็นว่าคมดาบนั้นบาดลำคอของซูซานจนเห็นรอยเลือด ซูซานคงโดนตัดคอแน่หากว่าโดน็อกใช้แรงมากกว่านี้

แดร์ริลโมโหมากจนอธิบายออกมาไม่ได้

โทสะนั้นเผาผลาญเขา

แดร์ริลไม่สามารถรับเรื่องการตายของพ่อทูนหัวได้อยู่แล้ว เขาไม่มีทางให้อภัยตัวเองแน่หากว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับป้าซูซาน

“แดร์ริล”

ตอนนั้นเองซูซานก็ตะโกนบอกแดร์ริล “ไม่ต้องห่วงฉัน โดน็อกฆ่าพ่อทูนหัวของเธอ เธอต้องล้างแค้นให้เขา อีกอย่างตอนนี้โดน็อกก็ไม่ทำอะไรฉันหรอกเพียงแค่อยากให้เธอเสียสมาธิเท่านั้น อย่าไปหลงกล”

เพียะ

โดน็อกตบซูซานโดยไม่บอกกล่าว ซูซานร้องออกมาอย่างเจ็บปวดก่อนที่ร่างเธอจะทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น

“นังสารเลว หุบปาก” โดน็อกพูดอย่างเกรี้ยวกราดฉุนเฉียว

ซูซานพูดถูก โดน็อกไม่ฆ่าเธอตอนนี้แน่ เขาทำไปเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจแดร์ริลเท่านั้น

“โดน็อก” แดร์ริลฉุนขาดเมื่อได้เห็นสิ่งที่เกิดตรงหน้า ดวงตาเขาแดงก่ำ เขาตะโกนใส่โดน็อก "ถ้าแกกล้าจริง ก็มาสู้กับฉัน แกไปลงมือกับผู้หญิงไร้ทางสู้ได้ยังไง?”

โดน็อกแค่นเสียงแต่ไม่ได้พูดอะไร

ตอนนี้ความสนใจของแดร์ริลมาอยู่ที่เขา ดังนั้นโดน็อกจึงพอใจและมีสีหน้าเจ้าเล่ห์

“แดร์ริล ตายซะ”

ฟลอเรียนตะโกนก้องและเข้ามาโจมตีอย่างรุนแรงขณะที่แดร์ริลเสียสมาธิ

“แดร์ริล ระวัง” ซูซานร้องเสียงดังอย่างตกใจเมื่อได้เห็นสิ่งที่เกิดตรงหน้า

แดร์ริลอยากจะหลบการโจมตีแต่ว่าช้าเกินไป