บทที่ 1958

ตอนนั้นเดบร้าอยากจะช่วยโดน็อก แต่ว่าค่ายกลสวรรค์นั้นซับซ้อนเกินไป เธอไม่สามารถหาวิธีแก้ค่ายกลได้เลยสักนิด ดังนั้นเธอจึงไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่าม

ขณะที่แดร์ริลโจมตีโดน็อกอยู่ด้วยการช่วยเหลือขององครักษ์สวรรค์ เขาก็ไม่ลืมเรื่องของเดบร้า

“เดบร้า ผมขังโดน็อกไว้แล้ว คุณไม่อยู่ในอันตรายแล้ว ไม่ต้องกลัวรีบออกมาเร็ว” แดร์ริลตะโกนบอกเดบร้า

‘ก่อนนี้ฉันต้องระมัดระวังเพราะว่าโดน็อกอยู่กับเดบร้า ตอนนี้ฉันขังเขาไว้แล้ว ก็ไม่มีอะไรต้องกังวลอีก’ เขาคิด

แต่แดร์ริลก็ต้องงงเมื่อเดบร้าได้แค่ยืนนิ่งอยู่ที่ระเบียง เหมือนกับว่าเธอไม่ได้ยินสักคำที่เขาพูดไป

แดร์ริลกังวล ‘เกิดอะไรขึ้น? เดบร้าโดนโดน็อกวางยาเหรอ?’

เขารีบสั่งเฟรดที่อยู่บนพื้นว่า “เฟรด ไปพาเดบร้าออกมาเร็วเข้า”

“พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท” เฟรดตอบ เฟรดนั้นเป็นศิษย์ของโดน็อกและเขาก็ภักดีต่อแดร์ริลเพราะว่าแดร์ริลเป็นจักรพรรดิ เขานำทหารกลุ่มหนึ่งมุ่งเข้าไปในโรงเตี๊ยมทันที

พวกเขาไปถึงห้องนั้นบนชั้นสอง เฟรดพูดกับเดบร้าอย่างนอบน้อมว่า “พระนาง โดน็อกโดนจักรพรรดิขังไว้แล้ว ได้โปรดรีบไปกับพวกเราเถอะพ่ะย่ะค่ะ”

เฟรดเป็นคนที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมามาก และเมื่อเขาเห็นว่าแดร์ริลห่วงเดบร้ามา เขาก็รู้ทันทีว่าผู้หญิงที่งามเหมือนนางฟ้าคนนี้น่าจะเป็นผู้หญิงของฝ่าบาท ดังนั้นเขาจึงเรียกเธอว่า ‘พระนาง’

จากนั้นขณะที่เฟรดกำลังจะขยับเข้าไปใกล้ เดบร้าก็หน้าแดงก่ำดูเกรี้ยวกราดที่เขาเรียกเธอว่า ‘พระนาง’ “นาย…” เธอพูด

วินาทีต่อมาโดยที่ไม่รอให้เฟรดเข้าไปใกล้อีก เดบร้าก็ตวาด “ไปให้พ้น ฉันไม่ใช่พระนาง อย่ามาเรียกฉันแบบนั้น ไปให้พ้น อย่าเข้ามาใกล้ฉัน”

เธอดึงดาบยาวออกมาเพื่อเตือนเฟรดและคนที่เหลือว่าอย่าเข้าใกล้เธอ เวลาเดียวกันเธอก็นิ่วหน้าแน่นและอดไม่ได้ที่จะจ้องแดร์ริลเขม็ง เธอนั้นหงุดหงิดใจมาก

‘แดร์ริลเป็นคนชั่วอะไรแบบนี้ เขาทำให้ฉันต้องสูญเสียความทรงจำแล้วตอนนี้ยังให้คนของตัวเองมาเรียกฉันว่าพระนางแล้วพยายามจะเอาเปรียบฉัน’

เมื่อได้เห็นสถานการณ์เช่นนั้น เฟรดก็รู้สึกปวดหัว เขาตะโกนบอกแดร์ริลด้วยสีหน้าลำบากใจ “ฝ่าบาท พระนางไม่อยากไปพ่ะย่ะค่ะ”

หากว่าเป็นหญิงอื่นเฟรดก็คงลงมือไม่เกรงใจ แต่ว่าคนที่อยู่ตรงหน้าเป็นสตรีของจักรพรรดิ เธอถึงขนาดมีดาบอยู่ในมือดังนั้นเขาเลยไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่าม

แดร์ริลไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดีเมื่อเห็นดังนั้น เขารู้สึกสงสัยมาก