บทที่ 196

เราจบเห่แล้ว!

หัวของแซ็คหมุนคว้าง เขาไม่กล้ามองหน้าสาวน้อย

สิบเปอร์เซ็น? มันพอ ๆ กับเป็นไปไม่ได้นั่นแหละ! โรเจอร์จบสิ้นแล้ว

ทันใดนั้น มีบางคนโพล่งออกมา "นั่นมันยุ่งยากเกินไป มันไร้ประโยชน์ถ้าส่งเขาไปโรงพยาบาล ฉันกลัวว่าโอกาสจะลดต่ำกว่า 10 เปอร์เซ็นด้วยซ้ำ"

เชลลีหน้าบึ้ง ใครกันที่จองหองกล้าพูดแบบนี้? เธอเป็นหมอเพียงคนเดียวที่นี่ คำพูดของเธอมีความหมาย หากชายชราคนนี้ไม่ถูกส่งโรงพยาบาล เขาจะให้ชายชราตายที่นี่รึไง? อย่างน้อยมันก็มีความหวังอยู่บ้างที่โรงพยาบาล!

เธอหันหลังไปมองคนที่พูดอย่างโกรธเกรี้ยว

แดร์ริล!

เธอพลันอับอายทันที เธอไม่ได้แต่งหน้ามาวันนี้ หลังจากพบแดร์ริล เธอก็เชื่อมั่นในเขาอย่างมาก เขาทำให้เธอรู้สึกปลอดภัย เขาต้องมีเหตุผลบางอย่างที่ยืนกรานไม่ให้ส่งชายชราคนนี้ไปโรงพยาบาล

ฝูงชนอ้าปากค้างแล้วมองแดร์ริล ชายคนนี้เป็นใคร? เขาเป็นคนที่มีชื่อเสียงในโลกของการแพทย์รึเปล่า? การบอกว่ายานี้ไม่มีสรรพคุณและอันตราย แล้วมันก็เป็นความจริง!

"นายเป็นใคร?" สาวน้อยถาม เธอจ้องแดร์ริลแล้วถามอย่างนิ่งเฉย "ในเมื่อนายแนะนำไม่ให้ฉันพาปู่ของฉันไปโรงพยาบาล นายมีทางออกที่ดีกว่านี้เหรอ?"

แดร์ริลหัวเราะ จากนั้นก็เข้าหาชายชรา หลังจากตรวจดูอยู่พักหนึ่ง เขาก็กล่าว "หมอเชลลี พูดถูกแล้ว ปู่ของคุณมีอาการอุดตันในสมอง อาการของเขาตอนนี้ค่อนข้างพิเศษนิดหน่อย"

เขาเสริม "การผ่าตัดของโรงพยาบาลนั้นไม่มีประโยชน์เพราะเม็ดยาเทวะที่สิ้นสรรพคุณยังมีพิษอยู่ พิษนั้นจะส่งผลต่อการไหลเวียนของเลือด มากไปกว่านั้น เครื่องไม้เครื่องมือของโรงพยาบาลก็ไม่มีทางตรวจจับมันได้"