บทที่ 1975

ทันใดนั้นสมองแดร์ริลก็สว่างวาบและเขาก็คิดบางอย่างออก ดวงตาเขาเป็นประกายขึ้นมาทันใด

‘พี่เชสเตอร์บอกว่าโอสถโลกมืดมิดที่พวกเขากินเข้าไปมีผลเหมือนโอสถจ้าวสวรรค์ของนิกายจ้าวสวรรค์ สิ่งที่ต่างกันก็คือยานี้แรงกว่าสิบเท่า ฉันรู้วิธีทำยาแก้พิษของโอสถจ้าวสวรรค์ ฉันน่าจะทำยาต้านพิษที่เพิ่มปริมาณยาสิบเท่าได้ นั่นก็น่าจะได้ผลมั้ง?’

แดร์ริลตื่นเต้น เขาสั่งศิษย์ “เร็วเข้า ไปเตรียมสมุนไพรพวกนี้แล้วก็ยามาให้ฉัน จำทุกอย่างให้แม่นนะ”

จากนั้นแดร์ริลก็บอกส่วนผสมของยาแก้พิษโอสถจ้าวสวรรค์พร้อมกับจำนวนยาที่ต้องการ

ศิษย์ผู้นั้นไม่กล้าล่าช้า เมื่อเขาจำทุกอย่างได้กระจ่างใจแล้วก็มุ่งหน้าออกไปเตรียมส่วนผสมยาทันที

ไม่นานหลังจากนั้น เหล่าศิษย์ก็กลับมาพร้อมด้วยถุงใหญ่สองสามถุง ในถุงพวกนั้นเต็มไปด้วยส่วนผสมและสมุนไพรที่แดร์ริลต้องการ

เขาตั้งเตาในห้องโถงใหญ่และเริ่มบ่มยาแก้พิษ

เชสเตอร์ อีเวตต์และคนอื่น ๆ ต่างก็ไม่พูดอะไรเมื่อเห็นว่าแดร์ริลยุ่ง พวกเขาต่างก็รออย่างจดจ่อ

พรสวรรค์ในการปรุงโอสถของแดร์ริลมีชื่อเสียงในวงสังคมมานาน เขานั้นต้องหาทางทำยาแก้พิษได้แน่ ๆ

ปัง

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ก็มีเสียงระเบิดดังมาจากเตาอบยา จากนั้นก็มีควันโขมงรอบเตาและกลิ่นยาหอมฟุ้งก็โชยตลบไปทั่วห้องโถง

‘ฮ่าฮ่า พร้อมแล้ว’

แดร์ริลยินดีมาก เขาเปิดเตาโอสถออกมาทันทีและเห็นเม็ดยาที่สำเร็จนับสิบเม็ดอยู่ด้านใน ทั้งหมดดูเกลี้ยงเกลาและแวววาวมาก

“ฮ่าฮ่า” แด็กซ์หัวเราะขณะที่เดินเข้ามาหาพร้อมยกนิ้วโป้งสองนิ้วให้แดร์ริล “แดร์ริล ฉันรู้อยู่แล้วว่านายต้องทำได้ นายทำยาแก้พิษออกมาได้อย่างรวดเร็ว แม่ง ฉันก็คิดว่าตัวเองต้องตายจริง ๆ แล้ว ฉันถึงกับขนาดทิ้งจดหมายลาตายไว้ให้ครอบครัวเลย”