บทที่ 1974

ซาร่าโผเข้าหาอ้อมแขนแดร์ริลและร้องไห้ออกมาอย่างดีใจ “ฉันคิดว่ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกับพี่ในเวสต์ริงตันแล้ว”

แดร์ริลหัวเราะและตบบ่าเล็กของซาร่าเบา ๆ ก่อนปลอบเธอ “ตอนนี้ฉันก็ไม่ได้เป็นอะไรนี่ใช่ไหม?”

ขณะที่พูด หัวใจแดร์ริลก็สะท้านเมื่อได้เห็นสภาพของซาร่า

เขาเห็นว่าเธอหน้าซีดแค่ไหน ไม่เพียงแค่นั้นพลังภายในในตัวเธอก็มีบางอย่างที่ไม่รู้ควบคุมไว้ และเธอก็อ่อนแอมาก

“ซาร่า เกิดอะไรขึ้น?” แดร์ริลถามทันที

ขณะที่ซาร่ากำลังจะพูด เชสเตอร์ แดกซ์ อีเวตต์และคนอื่น ๆ ก็เข้ามาในห้องโถง

ตั้งแต่ที่เมแกนบังคับให้พวกเขากินโอสถโลกมืด ทุกคนต่างก็สิ้นหวังและผิดหวังอย่างมาก พวกเขาขังตัวเองในห้องและไม่ออกมา พวกเขาเพิ่งได้ยินว่าแดร์ริลกลับมาแล้วและทั้งหมดก็รู้สึกตื่นเต้นจึงได้รีบออกมา

“พวกนายทุกคน…” แดร์ริลตกใจเมื่อได้เห็นสภาพของทุกคน

แดร์ริลเห็นได้ว่าเชสเตอร์และคนอื่น ๆ ต่างก็เหมือนซาร่า พวกเขาดูทุกข์ทนสิ้นหวัง พลังภายในก็ถูกปิดกั้นและอ่อนแอมาก

แดร์ริลทั้งตกใจและโมโห เขามองทุกคนอย่างสงสัย “เกิดอะไรขึ้น?”

ทุกคนมองหน้ากันและถอนหายใจพร้อมกัน จากนั้นเชสเตอร์ก็เดินเข้ามาหาและบอกทุกอย่างที่เกิดขึ้นอย่างละเอียด

เมื่อเล่าจบ สีหน้าเชสเตอร์ก็มืดครึ้ม เขานั้นโมโหและบอกว่า “แดร์ริล เมแกนเป็นนังตัวร้าย หลังจากที่เธอจับเราไว้ เธอก็เจตนาไม่ฆ่าเรา เธอบังคับให้เราทุกคนกินยาพิษเพื่อที่ว่านายจะได้กลับมาเจอเราตายกันหมดเพราะยาพิษ”

เชสเตอร์มองแดร์ริล ถอนใจและบอกว่า “เหตุผลที่เธอทำแบบนี้ก็เพื่อทำให้นายโมโหและทำลายความมั่นใจของนาย นายต้องไม่ตกหลุมพรางนี้”

แด็กซ์พูดเสริมเสียงดัง “ใช่แล้วแดร์ริล เราก็แค่ตาย นายไปแก้แค้นให้เราได้ อย่าให้โทสะทำให้นายสับสนแล้วบุ่มบ่ามทำอะไรลงไป”

อีเวตต์และโมนิก้าที่ยืนอยู่ด้านข้างไม่พูดอะไร แต่พวกเธอก็พยักหน้าเงียบ ๆ

ในสายตาของพวกเขานอกจากความรู้สึกโกรธ พวกเขายังรู้สึกใจสลายเมื่อเห็นเขาจากไป