บทที่ 1973

เมแกนยิ้มนิด ๆ ไม่ตอบคำทันที แต่เธอกลับถามว่า “ดูเหมือนว่านายจะมีแผนแล้ว”

เมแกนรู้เพียงว่าแดร์ริลกลายเป็นจักรพรรดิเวสต์ริงตัน เธอไม่รู้สถานการณ์อย่างแน่ชัดและไม่รู้ว่าตอนนี้ต้องทำอะไรดี

โดน็อกไม่ลังเลและมองเธออย่างเย็นชา “วิธีของฉันง่ายมาก เรามีนักรบแข็งแกร่งมากมาย เราน่าจะโจมตีตระกูลคาร์เตอร์และกวาดล้างครอบครัวกับเพื่อนของแดร์ริลให้ราบคาบ”

เมื่อได้ยินดังนั้นเมแกนก็หัวเราะ เธอมองโดน็อกและบอกว่า “เราไม่ต้องไปที่ตระกูลคาร์เตอร์หรอก ฉันคุมตระกูลคาร์เตอร์ไว้หมดแล้ว เราแค่ต้องหาว่าตอนนี้แดร์ริลอยู่ที่ไหน”

จากนั้นเธอก็เล่าว่าทุกคนในตระกูลคาร์เตอร์กินโอสถโลกมืดมิดไปอย่างไร

เมื่อได้ยินเช่นนั้นโดน็อกก็อดไม่ได้ที่จะสูดหายใจลึกและรู้สึกประทับใจ

‘เธอสมเป็นหัวหน้าพันธมิตรจริง ๆ เมแกนแข็งแกร่งมาก และเธอก็ทำให้เรื่องตระกูลคาร์เตอร์ง่ายดายขึ้นมาก’ เขาคิด

โดน็อกยิ้มและพยักหน้าก่อนบอกว่า “เอาล่ะ ฉันจะฟังเธอ เรารีบกลับไปหาข่าวเกี่ยวกับที่อยู่ของแดร์ริลเถอะแล้วเราค่อยคิดแผนกัน”

เมแกนเห็นด้วยและไม่พูดอะไรอีก เธอนำโดน็อก เดบร้าและนักรบที่เหลือจากหลายสำนักกลับไปที่สำนักง้อไบ๊

ขณะเดียวกันแดร์ริลก็นำทัพสะกดรอยตามหาตำแหน่งของโดน็อกและเดบร้า พวกเขามาถึงจักรวาลโลกแต่ว่าเมื่อมาถึงร่องรอยของทั้งสองคนก็หายไป

ราวกับว่าทั้งโดน็อกและเดบร้าหายไปในอากาศ

แดร์ริลโมโหจัด

ตอนนั้นแดร์ริลยืนอยู่บนยอดเขาในป่าและห่างสองสามร้อยไมล์จากเมืองมิด สีหน้าเขามืดครึ้มขณะที่แบรดและทหารม้าดำหลายนายยืนอยู่ข้างกาย พวกเขาทั้งหมดก้มหัวอยู่เงียบ ๆ เพราะว่าพวกเขาไม่กล้าแม้แต่จะหายใจดัง

ทั้งแบรดและทหารม้าดำต่างก็ขยายพื้นที่การค้นหาแต่ว่าก็ยังหาร่องรอยของโดน็อกและเดบร้าไม่พบ

‘บ้าเอ๊ย’ แดร์ริลทุบหินที่อยู่ข้างตัวอย่างโกรธเกรี้ยว

คนสองคนหายไปไร้ร่องรอยแบบนี้มันน่าสงสัยเกินไป

ตอนนั้นแดร์ริลยังไม่รู้ว่าโดน็อกและเดบร้าต่างก็อยู่ที่สำนักง้อไบ๊แล้ว ดังนั้นเป็นธรรมดาที่เขาจะไม่พบร่องรอยของทั้งสอง

แบรดเดินเข้ามาหาและถามอย่างระแวดระวัง “ฝ่าบาท เราจะทำอย่างไรต่อไปดีพ่ะย่ะค่ะ?”