บทที่ 1992

ต่อมาเมแกนก็บอกวิธีการกลั่นโอสถยาแก้พิษโอสถโลกมืดมิดแก่แดร์ริล ตอนที่เขาคุกเข่าให้เมแกนต่อหน้าผู้คน ความหมกมุ่นที่เธอมีก็มลายหายไป เธอปล่อยวางทุกความแค้นที่มีแล้ว

ตอนนี้เมแกนเพียงต้องการคืนดีกับแดร์ริล ดังนั้นเธอจึงพยายามกอบกู้สถานการณ์เต็มที่

แดร์ริลนิ่วหน้าเมื่อเขาเห็นสีหน้าจริงใจของเมแกน มันดูเหมือนว่าเธอไม่ได้โกหก แต่ว่าเขาก็ยังแคลงใจอยู่

‘เมแกนเปลี่ยนไปจริงเหรอ?’

ตอนนั้นเองซู่หรงก็อดไม่ได้ตะโกนออกมาเสียงดัง “น้องแดร์ริล อย่าไปเชื่อนาง นางต้องให้สูตรยาปลอมแก่เจ้าแน่”

ดีไวน์ ฟาร์มเมอร์ก็เห็นพ้อง “ใช่ นังเด็กคนนี้ชั่วร้ายเจ้าเล่ห์มาก ข้ากลัวว่านางไม่เพียงแค่จะบอกสูตรยาพิษกับเจ้า แต่นางอยากให้เจ้าเป็นคนวางยาครอบครัวและสหายของเจ้าด้วยตัวเอง”

แต่ดวงตาลิลี่เปล่งประกาย เธออยากจะพูดบางอย่างแต่หักห้ามใจไว้ ก่อนหน้านี้ตอนที่เมแกนช่วยแดร์ริล ลิลี่ก็รู้ว่าเมแกนยังคงมีใจให้แดร์ริลอยู่ ตอนนี้เมแกนยังจะบอกสูตรยาแก้พิษกับแดร์ริล เธอคงต้องการจะกลับมาคืนดีกับแดร์ริลแน่ ดังนั้นสูตรยาต้องไม่ใช่ของปลอม

ลิลี่นั้นอายที่จะพูดเรื่องนี้ต่อหน้าซู่หรงและดีไวน์ ฟาร์มเมอร์ แต่ถึงอย่างไรเมแกนก็ทำกับพวกเขาไว้เจ็บแสบ พวกเขาต้องคงยังโมโหเธออยู่

“ผู้อาวุโส” สีหน้าเมแกนเต็มไปด้วยความขมขื่น

เธอมองดีไวน์ ฟาร์มเมอร์และซู่หรงพร้อมบอกว่า “ฉันรู้ว่าฉันทำผิดไป ฉันต้องขอโทษพวกท่านทั้งสองด้วย ฉันรู้ว่าฉันทำพลาดไปใหญ่หลวง ฉันหวังว่าพวกท่านจะให้โอกาสฉันอีกครั้ง”

ในอดีตเมแกนคงไม่มีทางขอโทษอย่างจริงใจต่อหน้าผู้คน แต่เพื่อให้แดร์ริลอภัยให้เธอ เธอก็ไม่สนเรื่องนี้อีกต่อไป

ซู่หรงและดีไวน์ ฟาร์มเมอร์แค่นเสียงใส่เมื่อได้ยินคำขอโทษของเมแกนและไม่พูดอะไร

เมื่อได้เห็นเช่นนั้น สมองแดร์ริลก็ปั่นป่วน ตอนแรกเขาก็เชื่อคำพูดของเมแกนแต่เมื่อได้ยินที่ซู่หรงและดีไวน์ ฟาร์มเมอร์พูด เขาก็กลับมาคลางแคลงใจอีกครั้ง