บทที่ 1993

ตอนนี้ดึกแล้วเมื่อวัตสันแอบลอบเข้ามาในคุกใต้ดิน ต้องมีเรื่องบางอย่างแน่

เขาค่อย ๆ เดินเข้ามาหาและมองเมแกนพร้อมยิ้ม “หัวหน้าพันธมิตรคาสเทลโล อย่าจ้องผมสิ ผมไม่ได้ช่วยคุณสู้กับโดน็อกวันนั้นเพราะว่าเขาแข็งแกร่งมากเกินไป ผมคงจะตายแน่หากว่าต่อต้านเขา”

เมแกนดูไม่พอใจและพูดอย่างหงุดหงิด “เลิกพูดไร้สาระได้แล้ว ตอนนี้นายทำงานให้โดน็อกแล้วใช่ไหม?”

แม้ว่าเมแกนจะเดาถูก วัตสันก็ไม่ตระหนก เขายิ้มและบอกว่า “ท่านหัวหน้าพันธมิตร อย่าพูดแบบนั้นสิ ผมก็แค่แสร้งทำเป็นสวามิภักดิ์กับโดน็อก ในใจของผมคุณเป็นคนที่ผมนับถือที่สุด”

เขาดูจริงใจขณะที่พูด แต่ว่าดวงตาดูไว้ใจไม่ได้ คืนนี้วัตสันแอบโดน็อกมาหาเมแกนเพราะเขาจะได้เอาขลุ่ยหยกนางฟ้าไปจากเธอ

วัตสันเชื่อว่าขลุ่ยหยกนางฟ้าต้องเป็นของนิกายทักเกอร์ มันต้องเป็นของเขาแต่ว่าเมแกนแข็งแกร่งมากเกินไป เขาไม่มีทางเลือกนอกจากจะยอมมอบให้เธอไป

แต่ว่าเมแกนกลายเป็นนักโทษแล้วตอนนี้และเขาก็ได้กินยาแก้พิษโอสถโลกมืดมิดไปแล้ว เขาไม่จำเป็นต้องกลัวเธออีก

‘ไอ้โง่…’ เมแกนคิด

เธอฉลาดดังนั้นเธอจึงมองออกเมื่อวัตสันโกหก เธอไม่สนใจอยากจะพูดอะไรอีก

เธอแค่นเสียงและบอกว่า “หยุดพูดไร้สาระได้แล้ว นายต้องการอะไร?”

ในอดีตเมแกนคงโจมตีเขาทันที แต่ตอนนี้เธอบาดเจ็บสาหัส ดังนั้นเธอจึงทำได้เพียงเก็บโทสะไว้

วัตสันฝืนยิ้มและพูดอย่างจริงจัง “หัวหน้าพันธมิตรคาสเทลโลอย่าตกใจไป ผมมาที่นี่เพื่อช่วยคุณจริง ๆ แน่นอนว่าผมมีเงื่อนไข ผมอยากให้คุณมอบขลุ่ยหยกนางฟ้าให้ผม”

วัตสันจ้องเมแกนไม่วางตา รอคำตอบจากเธอ ดวงตาฉายแววความหวัง

หากว่าเขามีขลุ่ยหยกนางฟ้า พลังของเขาก็จะเพิ่มขึ้นมหาศาล จากนั้นอนาคตของนิกายทักเกอร์ต้องสดใสแน่

วัตสันคอยสังเกตการเคลื่อนไหวด้านนอกอย่างระมัดระวัง เขาต้องระวังเพื่อไม่ให้โดน็อกจับได้ ไม่อย่างนั้นนิกายทักเกอร์คงถึงคราวล่มสลาย

เมื่อเห็นสายตามีความหวังของวัตสัน สีหน้าเมแกนก็เย็นเยียบ เธอนั้นโมโหมากจนตัวสั่นเทิ้ม เธอรู้อยู่แล้วว่าวัตสันมีแผนบางอย่าง กลายเป็นว่าเขามาเพื่อขลุ่ยหยกนางฟ้านี่เอง