บทที่ 2007

ดังนั้นเมแกนจึงกลั้นหายใจจนไม่มีความเคลื่อนไหวบนพื้นดินแล้ว เธอถึงค่อยปีนขึ้นมาจากหลุม

ตอนนี้เมแกนบาดเจ็บ เธอแค่ปีนขึ้นจากก้นหลุมมาไม่กี่เมตร เธอก็แทบจะขาดใจตายแล้ว

เฮ้อ

เมแกนเห็นว่าสำนักง้อไบ๊ว่างเปล่า ไม่มีใครอยู่เลย เธอตำหนิตัวเองและรู้สึกผิดหวังมาก

แอมโบรสต้องพาทุกคนในสำนักง้อไบ๊ไปกับเขา

ทั้งหมดเป็นเพราะเธอ หากว่าเธอไม่ได้หมกมุ่นกับแดร์ริลเธอก็คงไม่ทำเรื่องเลวร้ายมากมายแบบนี้ ซึ่งก่อปัญหาให้สำนักง้อไบ๊หนักหนา

แต่แอมโบรสรักเอร่าและเอร่าก็มีจุดอ่อนต่อสำนักง้อไบ๊ด้วยเหตุผลด้านความรู้สึก เมแกนไม่คิดว่าสำนักง้อไบ๊จะตกอยู่ในอันตราย

แดร์ริลเองก็ให้อภัยเธอแล้ว เธอได้ยินคำพูดของเขาที่เขาพึมพำกับตัวเองหน้าหลุมที่พวกนั้นฝังเธอไว้

อาจจะบอกได้ว่า ความหมกมุ่นของเมแกนนั้นมลายหายไปแล้ว

เฮ้อ

เมแกนไม่มีความกังวลอีกต่อไป เธอถอนใจและค่อย ๆ ลงเขามา

เธอตัดสินใจแล้วว่าจะไม่อยู่ในสังคมของชาวยุทธ์อีกต่อไป เธออยากจะตั้งต้นใหม่เป็นคนที่ไม่โดดเด่น

เมแกนเดินตากฝน เงาร่างของเธอค่อย ๆ ห่างออกไป เป็นความงดงามที่โดดเดี่ยว

…

ขณะเดียวกันที่อีกด้านหนึ่ง

แดร์ริลพาลิลี่ละคนอื่น ๆ กลับมาที่คฤหาสน์คาร์เตอร์ พวกเขาเดินทางจากเขาง้อไบ๊มาโดยไม่หยุดพัก

ตอนนั้นในห้องโถงคฤหาสน์คาร์เตอร์ แด็กซ์ เชสเตอร์ อีเวตต์ และคนอื่น ๆ ต่างก็รอฟังข่าวจากแดร์ริลอย่างกระวนกระวาย

แม้แดร์ริลจะพาทหารกว่าแสนนายไปที่สำนักง้อไบ๊ พวกเขารู้ว่าเมแกนเป็นผู้หญิงมากเล่ห์ พวกเขาไม่รู้ว่าแดร์ริลจะได้ยาถอนพิษมาอย่างราบรื่นหรือไม่