บทที่ 2009

ทุกคนต่างก็มองหน้ากัน ต่างก็รู้สึกสับสน

เมแกนให้สูตรยาถอนพิษมาจริง ๆ เหรอ?

แดร์ริลพูดจริงเหรอ? เธอกลับตัวกลับใจแล้วจริง ๆ งั้นเหรอ?

แต่ว่ามันจะมีประโยชน์อะไร? เมแกนตายไปแล้ว

ฟู่

แดร์ริลสูดหายใจลึก เขานั้นมีความสุขและเศร้าในเวลาเดียวกัน

เมแกนไม่ได้โกหกเขา เธอต้องการจะไถ่โทษความผิดที่ได้ทำลงไป

มันน่าเสียดายที่เธอตายไปแล้ว

…

ขณะเดียวกัน ที่ชายแดนตะวันตกเฉียงเหนือของโลกใหม่

แอมโบรสนำกองทัพโลกใหม่เดินทางอย่างองอาจเข้าสู้เมืองหลวงของโลกใหม่

เดบร้าและศิษย์ง้อไบ๊ต่างก็มีโซ่ตรวน สีหน้าหม่นหมอง

แอมโบรสนำอยู่หน้าทัพและเขาขี่ม้าสีขาวดูท่าทางผ่อนคลาย เอร่าและสโลนอยู่ข้างกาย พวกเธอดูสับสนอยู่บ้าง โดยเฉพาะเอร่า เธอดูกังวลใจ

เอร่านั้นเติบโตมาในสำนักง้อไบ๊ตั้งแต่ยังเด็ก แม้ว่าเธอจะออกจากสำนักมาหลายปีเธอก็ยังมีความรู้สึกต่อสำนัก

กุบ กับ กุบ กับ

ขณะที่เอร่าคิดเรื่องนี้ เธอก็ได้ยินเสียงควบม้าเข้ามาทางพวกเธอ

เอร่าหันหน้าไปมองทันที และพลันสั่นสะท้าน

เธอเห็นทหารหลายแสนนายเรียงแถวเป็นระเบียบ และกำลังดิ่งเข้ามาหาพวกเธอ ทหารทั้งหมดใส่เกราะสีดำและเธอรู้สึกได้ถึงเจตนาฆ่าฟันที่มี แม้ว่าพวกเขาจะอยู่ไกลก็ตาม

ไม่เพียงแค่นั้น เธอยังเห็นมีทหารหลายคนขี่นกยักษ์หลายตัวจนเหมือนจะปกคลุมท้องฟ้า มันเป็นภาพน่าตื่นตะลึงมาก

มีร่างใหญ่ลอยอยู่กลางอากาศตรงหน้าของพวกเขา เขาใส่เกราะสีทองอร่ามและดูสง่างาม เขามีกลิ่นอายที่ไม่ธรรมดาและมีสุนัขสีดำดูดุร้ายอยู่ด้านข้าง

สุนัขสีดำนั้นตัวใหญ่กว่าสิบเมตร มีดวงตาแดงฉานและเขี้ยวแหลมคม ทำให้ทุกคนขนลุกชันเมื่อได้เห็นสัตว์ตัวนี้

เขาก็คือสุดยอดปรมาจารย์เอ้อหลาง หยางเจียนและสัตว์เทพของเขา สุนัขคำรณสวรรค์นั่นเอง