บทที่ 2010

โอ้

เมื่อเดบร้าและศิษย์สำนักง้อไบ๊ต่างก็เห็นทัพโมอาน่าเหนือและทัพโลกใหม่ปะทะกัน พวกเธอตัวสั่นสะท้าน

ทั้งสองทัพเข้าต่อสู้กัน เดบร้าและศิษย์ง้อไบ๊ต่างก็หลบเลี่ยงไม่ทันการณ์ พวกเธอต่างก็หวาดกลัวแทบตายเมื่อเห็นเลือดสาดกระเซ็นไปทั่ว

พวกเธอควรทำอย่างไรดี?

ตอนนี้เดบร้าทั้งกลัวและสิ้นหวัง

พวกเธอโดนจับกุมมา และต้องบาดเจ็บแน่เมื่อทั้งสองทัพต่อสู้กัน

พวกเธอต้องตายที่นี่ใช่ไหม?

“ทุกคน วิ่ง”

มีคนในสำนักง้อไบ๊ตะโกนก่อนที่พวกเธอทั้งหมดจะพากันวิ่งเข้าไปในป่า

คนสำนักง้อไบ๊ต่างก็เข้าใจว่า พวกเธอน่าจะมีโอกาสดีกว่าหากหนีไปได้ ดีกว่าที่จะต้องโดนนำไปที่พระราชวังโลกใหม่และตัดสินโทษ

เดบร้าไม่หยุดคิด เธอตามพวกสำนักง้อไบ๊เข้าไปในป่า เธอรู้ว่า หากยังอยู่ที่นี่อาจจะโดนฆ่าได้ เธอมีเพียงโอกาสนี้ที่จะเอาชีวิตรอดโดยการหนีไปพร้อมกับสำนักง้อไบ๊

“หยุด หยุดตรงนั้นเลย”

แอมโบรสแปลกใจเมื่อเขาเห็นว่าพวกเธอจะทำอะไร เขานั้นโมโหมาก เขาคำรามออกมาดังลั่น เวลาเดียวกันก็สั่งทหารของตนว่า “เร็วเข้า หยุดพวกนั้นไว้ อย่าให้หนีไปได้”

เขาต้องลำบากลำบนมากมายเพื่อนำคนสำนักง้อไบ๊และเดบร้ากลับมาที่โลกใหม่ หากเขาปล่อยให้พวกเธอหนีไปทุกอย่างที่ทำมาก็สูญเปล่า หากเรื่องนี้แพร่ออกไปเขาต้องอับอายมาก

แต่ทหารโลกใหม่หลายแสนนั้นกำลังต่อสู้กับทัพโมอาน่าเหนือ พวกเขาไม่สามารถละมือมาจัดการกับเดบร้าและสำนักง้อไบ๊ได้

เดบร้าและสำนักง้อไบ๊วิ่งหนีไปไกลในพริบตาก่อนที่จะหายไปในป่า

“แก เจอนี่หน่อย”

ตอนที่แอมโบรสเสียสมาธิ ร่างเล็กก็วิ่งเข้าใส่เขา เธอตะโกนขณะที่โจมตีเขา พลังของเธอน่าหวาดหวั่นมาก

กงกงนั่นเอง

หลังจากที่กงกงสาบานว่าจะจงรักภักดีกับหยางเจียน เธอตามกองทัพมาเพื่อช่วยหยางเจียนยึดโลกใหม่

กงกงจำแอมโบรสไม่ได้ แต่เธอรู้สึกได้ถึงกลิ่นอายไม่ธรรมดาของเด็กหนุ่มคนนี้ เขานั้นใส่เกราะทองเช่นกันดังนั้นสถานะของเขาต้องสูงส่ง