บทที่ 2030

จางจือไม่อยากรบอีกต่อไปแล้ว หยางเจียนเดาได้ถูกต้อง คนที่จางจือห่วงมากที่สุดก็คือเอร่าศิษย์ของเขา

ดังนั้นที่จางจือตกปากรับคำเชิญของหยางเจียนนั้นก็เพื่อให้แน่ใจว่า เอร่าจะปลอดภัยในศึกนี้

หยางเจียนยินดีที่จางจือยอมรับคำเชิญ เขาเงยหน้าหัวเราะดังลั่น “ยอดเยี่ยมมาก เมื่อมีผู้อาวุโสมาช่วย ข้าก็จะต้องรวบรวมทั้งเก้าทวีปได้และได้ครองทั้งหมดแน่”

หลังจากที่หยางเจียนพูดจบ แม่ทัพที่อยู่รายล้อมต่างก็คุกเข่าพูดพร้อมเพรียงกัน

“ฝ่าบาททรงเฉลียวฉลาด ทรงพระเจริญ ขอเคารพท่านกุนซือ”

จางจือไม่มีทีท่าอะไรกับสิ่งที่เกิดขึ้น

เขานั้นสนใจแค่ความปลอดภัยของศิษย์คนสำคัญเท่านั้น เขาไม่สนใจเรื่องการรวมทวีปอะไรทั้งนั้น

เอร่าตัวสั่นเทิ้มขณะที่มองจางจือ เธอรู้สึกซาบซึ้งมาก

เธอรู้ว่าอาจารย์ไม่ชอบการถูกผูกมัด แต่เขาเลือกที่จะอยู่ในกองทัพเพื่อเธอ

….

ขณะเดียวกันที่เมืองลิลี่เดล

แดร์ริลใช้เวลาหลายชั่วโมงเพื่อสั่งการก่อนที่จะส่งกองทัพโลกใต้เมฆีไปประจำการทุกมุมเมืองลิลี่เดล พวกเขาเปิดระบบป้องกันเต็มที่เพื่อป้องกันการโจมตีของโมอาน่าเหนือ

แน่นอนว่า การวางแผนนี้ก็ไม่ได้มาจากจินตนาการเลื่อนลอยของแดร์ริล ผางถ่งนั้นแอบให้คำแนะนำกับแดร์ริลมา

ผางถ่งเป็นกุนซือทหารที่มีชื่อเสียงช่วงศึกสามก๊ก ดังนั้นเมืองลิลี่เดลจึงอยู่ในการป้องกันแน่นหนาด้วยการวางแผนของผางถ่ง

“ฉันเดินทางกลางความมืดมิด ปรารถนาที่จะกลับบ้านราวธนูพุ่งหาเป้า เพื่อคนงามของฉันที่รออยู่ในห้อง…”

แดร์ริลฮัมเพลงอย่างร่าเริงขณะที่เดินใต้แสงจันทร์ยามค่ำคืนไปที่ห้องควินซี่ เขานั้นผ่อนคลายมาก

ควินซี่นั้นมีสถานะสูงส่งเพราะเธอเป็นองค์หญิงใหญ่ และเธอก็อยู่ที่ตำหนักบัญชาการเหมือนกับจักรพรรดินี

จักรพรรดินีจะสร้างตำหนักชั่วคราวขึ้นมาล่วงหน้าเวลาที่พระนางต้องการไปไหน แต่ว่ากองทัพโมอาน่าเหนือนั้นมาโจมตีกะทันหัน และพระนางก็แทบไม่ได้มาแถวชายแดน ดังนั้นเมืองลิลี่เดลจึงไม่มีพระราชวังชั่วคราว แต่ว่าจักรพรรดินีพำนักที่คฤหาสน์บัญชาการของทอชเป็นการชั่วคราว มันก็ถือว่าเป็นการประนีประนอมของพระนางแล้ว