บทที่ 2035

หยางเจียนอธิบายสถานการณ์ให้จางจือฟังโดยละเอียดเมื่อคืน เขายังพูดถึงค่ายกลปริศนาพันพฤกษาของแดร์ริล หลังจากที่ได้รู้เรื่องจางจือก็หัวเราะและบอกกับหยางเจียนว่าเขารับมือได้

จางจือนั้นคุ้นเคยกับค่ายกลปริศนาพันพฤกษาดี

“ฝ่าบาทไม่ต้องกังวล ท่านรอดูการต่อสู้จากด้านข้าง คอยดูข้าทำลายการป้องกันของเมืองลิลี่เดลเถอะ” จางจือตอบเรียบ ๆ ก่อนที่จะลอยขึ้นไปกลางอากาศ

“ทุกคนจงฟังคำสั่งข้า โจมตี” คำพูดดังก้องออกมาจากปากจางจือ เขาไม่ได้พูดดังแต่ว่าเสียงของเขาได้ยินไปทั่วถึงเมืองลิลี่เดล

“โจมตี”

กองทัพโมอาน่าเหนือร้องกู่ก้องจนแผ่นดินสะเทือน พวกเขาเข้าโจมตีเมืองลิลี่เดลเหมือนระลอกคลื่น

อะไรนั่น?

แดร์ริลตะลังและเขามองจางจืออย่างแปลกใจ เขางุนงงมาก

‘คนนี้ใครกัน? เมื่อวานฉันไม่เห็นเขา เขาเป็นคนใหม่เหรอ?’

แดร์ริลหยุดวิตกและมีรอยยิ้มมั่นใจกลับมาบนหน้า

ไม่ว่าหยางเจียนจะมาไม้ไหน การจะทำลายายกลปริศนาพันพฤกษาก็ยากอยู่ดีเพราะว่ามันเป็นค่ายกลชั้นสูง และในเก้าทวีปก็มีแค่ไม่กี่คนที่รู้วิธีทำลายค่ายกลนี้

แดร์ริลยกป้ายบัญชาการและตะโกนออกคำสั่งทหารโลกใต้เมฆี “ทุกคน ตั้งค่ายกล เมื่อคืนฉันบอกทุกคนแล้วว่าต้องทำยังไง เร็วเข้า”

กองทัพโลกใต้เมฆีเคลื่อนไหวว่องไว พวกเขาตั้งค่ายกลปริศนาพันพฤกษาขนาดใหญ่ตามคำสั่งของแดร์ริล

แดร์ริลหัวเราะ

เขานั้นพอใจกับค่ายกลมาก แดร์ริลมองหยางเจียน และมองจางจือพร้อมรอยยิ้มอย่างผู้ชนะ

ค่ายกลปริศนาพันพฤกษาที่แดร์ริลตั้งนั้นแทบไร้เทียมทาน

แม้ว่าหยางเจียนจะมีคนช่วยให้คำแนะนำ แต่เขาก็ไม่มีทางทำลายค่ายกลปริศนาพันพฤกษาและยึดลิลี่เดลได้แน่

จางจือนิ่วหน้าเมื่อเห็นภาพตรงหน้า เขามองแดร์ริลอย่างยอมรับ

‘เจ้าเด็กนี่รู้ค่ายกลปริศนาพันพฤกษาจริง ๆ’

ค่ายกลนี้อาจจะยากและซับซ้อนสำหรับคนอื่น แต่ว่ามันเป็นเรื่องง่าย ๆ สำหรับจางจือ

ริมฝีปากจางจือยกยิ้มบาง จากนั้นเขาก็ออกคำสั่ง “จงฟังคำสั่งข้า ทหารห้าหมื่นทางซ้ายเดินไปทางทิศใต้ 100 ก้าว ทหารห้าหมื่นทางขวาเดินไปทางเหนือ 100 ก้าว ทหารห้าหมื่นข้างหน้าถอยหลังมา 50 ก้าว เข้าประจำที่และเริ่มโจมตีได้”