บทที่ 2039

แดร์ริลครุ่นคิดเรื่องนี้และหยุดยิ้ม เขามองจักรพรรดินีและบอกว่า “ฝ่าบาท ท่านผิดแล้ว หยางเจียนนั้นอาจจะดูเป็นสุภาพบุรุษแต่เขาเจ้าเล่ห์และชั่วร้ายมาก หากว่าท่านมอบตราลัญจกรหยกให้เขาไป เขาก็จะรับปากตกลงกับท่าน แต่ว่าเขาจะไม่มีทางรักษาคำพูดหลังจากที่ได้มีอำนาจเหนือโลกใต้เมฆี”

ทันทีที่จักรพรรดิโฮ่วอี้สวรรคต หยางเจียนก็เข้าครองบัลลังก์เกือบจะทันที และตั้งตัวเองขึ้นเป็นจักรพรรดิ เขาอ้างว่า พบความจริงเกี่ยวกับการสวรรคตของโฮ่วอี้ แล้วสุดท้ายเป็นอย่างไร? เขาก็อยากจะจับตัวฉางเอ๋อและบังคับเธอให้เป็นของเขา จากนั้นเขาก็ส่งกองกำลังเที่ยวไปรุกรานทวีปอื่น

เขาไม่ใช่คนที่รักษาคำพูด เขาเป็นตัวร้ายไม่ใช่เหรอ?

เอ่อ…

เมื่อพระนางได้เห็นสีหน้าจริงจังของแดร์ริล จักรพรรดินีก็รู้ว่าเขาไม่ได้ล้อเล่น พระนางกัดริมฝีปากและคิดว่าจะทำอย่างไร

‘นั่นก็จริง หากว่าหยางเจียนกลับคำล่ะ? เราก็ต้องเสียทั้งตราลัญจกรหยกไปเปล่า ๆ เหรอ?’

พระนางคิดเรื่องนี้ก่อนที่จะมองแดร์ริลและถามว่า “ทำไมนายถึงต้องการตราลัญจกรหยกล่ะ?”

“แน่นอนว่ากระหม่อมต้องได้เอาไปใช้งาน” แดร์ริลรู้สึกร้อนรน แต่เขาก็รีบบอกว่า “อีกอย่างกระหม่อมก็เป็นราชบุตรเขย เราเป็นครอบครัวเดียวกัน การยกให้หม่อมฉันไม่ใช่สูญเปล่า ทำไมท่านถึงอยากยกประโยชน์นี้ให้หยางเจียนที่เป็นคนนอกล่ะ?”

ฉ่า

ควินซี่หน้าแดงทันที เธอแค่นเสียง “เลิกพูดไร้สาระ ใครเป็นครอบครัวนาย?”

ควินซี่หันไปหาจักรพรรดินีและบอกว่า “เสด็จพี่ อย่าเอาให้เขานะ”

แดร์ริลบอกให้เธอเตรียมน้ำมาล้างหน้าให้เขา และให้นวดขาให้เมื่อเช้า ควินซี่จำได้ไม่ลม ในใจเธอมีความรู้สึกเกลียดชัง เธอไม่สนใจว่าเขาอยากได้ตราไปทำอะไร เธอไม่มีทางให้เขาได้ไปแน่

เวร

แดร์ริลพูดไม่ออก

มีคำกล่าวว่า คู่รักที่รักและใส่ใจกันจะประสบความสำเร็จไปด้วยกัน แต่ควินซี่นั้นทำทุกอย่างเพื่อขัดขวางแดร์ริล แดร์ริลคิดว่า เขาต้องสั่งสอนเธอมากกว่านี้ในอนาคต

แดร์ริลหดหู่เมื่อเขาหันไปหาควินซี่และบอกว่า “องค์หญิง นี่เป็นความผิดของท่าน-”

ควินซี่ขัดก่อนที่เขาจะพูดจบ

“หุบปาก ตราลัญจกรหยกนี้เป็นสมบัติของราชวงศ์ แม้เราจะไม่เอาให้หยางเจียน เราก็ไม่เอาให้นายเหมือนกัน” ควินซี่พูดเย็นชาด้วยสีหน้ามุ่งมั่น