บทที่ 2042

”เอาล่ะ” กุ่ยกู่จือโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ “ไม่ต้องมากพิธีหรอก”

กุ่ยกู่จือนั้นไม่สนใจเรื่องมารยาททางสังคมอะไรให้มากความ

แต่แดร์ริลก็ไม่กล้าจะทำตัวไร้มารยาทต่อหน้าผู้ที่ประดุจเทพเช่นนี้

อึดใจต่อมาแดร์ริลก็เกาหัวและถามอย่างสงสัย “ท่านกุ่ยกู่จือ ท่านโดนขังอยู่ในเจดีย์เจดสมบัติได้ยังไงครับ?”

แดร์ริลนั้นอยากรู้คำตอบ

เหล่าเสนาบดี แม่ทัพ จักรพรรดินีและควินซี่ต่างก็มองกุ่ยกู่จือ ตั้งใจรอฟังคำตอบ

พวกเขาก็สงสัยเหมือนแดร์ริล

กุ่ยกู่จือนั้นเป็นคนที่น่าทึ่ง คนดังในประวัติศาสตร์มากมายเป็นศิษย์ของเขา กุ่ยกู่จือนั้นยังเป็นเหมือนเทพ คนที่เหนือกว่าเขานั้นมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้น

แล้วใครเป็นคนขังเขาไว้ในเจดีย์เจ็ดสมบัติกัน?

กุ่ยกู่จือถอนใจและมองเจดีย์เจ็ดสมบัติในมือแดร์ริล จากนั้นก็บอกว่า “ข้าไม่อยากพูดถึงเรื่องในอดีต”

กุ่ยกู่จือตอบอย่างสบาย ๆ

โอ้…

แดร์ริลรู้สึกกระอักกระอ่วน กุ่ยกู่จือเป็นคนแปลก และเขาก็มีบุคลิกที่ไม่เหมือนใคร

แต่แดร์ริลก็ไม่ถือสา เขาตื่นเต้นมาก

แดร์ริลแอบหัวเราะในใจ

ชายที่โดดเด่นเช่นนี้ถูกขังอยู่ในเจดีย์เจ็ดสมบัติและแดร์ริลก็เป็นเจ้าของ เพราะฉะนั้นกุ่ยกู่จือก็ต้องถือว่า แดร์ริลเป็นนายท่านของเขา

แดร์ริลนั้นจะไร้เทียมทานเมื่อมีคนแข็งแกร่งเช่นนี้เป็นผู้ช่วย เขาอาจจะทำอะไรก็ได้ตามที่ต้องการกับทั้งเก้าทวีป

แดร์ริลไม่จำเป็นต้องกลัวหยางเจียน จางจือ หรือใครอื่นอีกต่อไป