บทที่ 2047

”ไปเร็วเข้าสิ”

แดร์ริลเร่งขันทีที่มัวยืนงง “เร็วเข้าไปเอาหม้อมาให้ฉัน มัวยืนอึ้งอะไรอยู่?”

ขันทีรีบตอบรับและไม่นานเขาก็เอาหม้อปรุงยามาให้เพิ่มอีกห้าใบ

แดร์ริลเร่งจุดไฟ เลือกวัตถุดิบ และจากนั้นก็เอาใส่หม้อปรุงยา เขาควบคุมไฟและอุณหภูมิได้อย่างดี ทุกอย่างก็ดำเนินไปได้อย่างราบรื่น

ทุกคนในห้องโถงต่างก็อึ้งมองแดร์ริลอย่างไร้คำพูด

ไม่มีใครเชื่อว่า แดร์ริลสามารถจัดการหม้อปรุงยาได้สิบหม้อในคราวเดียวกัน ในที่สุดพวกเขาก็เชื่อในความสามารถของเขา เมื่อได้เห็นว่า เขาจัดการดูแลหม้อปรุงยาได้อย่างดี เขาถึงกับดูผ่อนคลายตอนที่ทำเช่นนั้น

แม้ปรมาจารย์นักปรุงยาทั้งห้ายังมองแดร์ริลอย่างชื่นชม

ไม่มีใครเคยได้ยินมาก่อนว่า มีนักปรุงยาที่สามารถจัดการได้พร้อมกันทีเดียวสิบหม้อ แดร์ริลนั้นไม่เพียงสามารถทำได้ แต่เขายังดูสบาย ๆ ไม่เคร่งเครียด เขาน่าทึ่งมาก

โอ้…

ควินซี่ตัวสั่น เธอรู้สึกขาอ่อนแรงขณะที่จ้องมองแดร์ริล เธอนั้นไม่อยากจะเชื่อสายตา

‘เขาทำได้จริง ๆ’

ซูม

ขณะที่ทุกคนยังตะลึงอยู่ ก็เห็นว่าหม้อปรุงยาทั้งสิบหม้อของแดร์ริลกำลังสั่นสะเทือน

เปรี้ยง

จากนั้นก็มีเสียงฟ้าผ่าดังสนั่นก้องจากท้องฟ้า

‘เกิดอะไรขึ้น?’

ทุกคนในห้องโถงต่างก็อึ้งอ้าปากค้าง พวกเขามองหน้ากันไปมา

“ฝ่าบาท ท้องฟ้า… ท้องฟ้า”

องครักษ์ที่ทางเข้าห้องโถงร้องขณะที่ชี้ไปที่ท้องฟ้า

โอ้