บทที่ 2061

เมื่อได้ยินคำพูดของเธอ เหล่าเสนาอำมาตย์ต่างก็หยุดพูด พวกเขาพากันเงียบกริบ

ไม่ว่าอย่างไร ควินซี่ก็มีสถานะสูงส่งและมีอำนาจมากในโลกใต้เมฆี คำพูดของเธอถือเป็นคำขาด เหล่าเสนาอำมาตย์ทั้งหลายต่างพากันหวาดกลัวเมื่อรู้สึกได้ถึงโทสะของเธอ

ขนาดแดร์ริลเองยังตัวสั่นเล็กน้อย เขามองควินซี่ด้วยสีหน้ายุ่งยากพร้อมกับพึมพำกับตัวเอง

‘ให้ตายสิ ไม่แปลกใจเลยว่าเธอเป็นถึงองค์หญิงลองก์ผู้สูงส่ง ท่าทีแข็งแกร่งอะไรแบบนี้ หากเราแต่งงานกันในอนาคต ฉันคงต้องระวังเวลาที่อยู่กับเธอ’

“องค์หญิง”

จักรพรรดินีถอนใจและมองควินซี่อย่างจนปัญญา “แม้เธอจะไม่อยากแต่งงานตอนนี้ แต่ก็ต้องให้เหตุผลที่ฟังขึ้นกับเรา เธอต้องรู้ว่า การแต่งงานของเธอนั้นไม่ใช่เรื่องที่ตัวเธอเองจะตัดสินใจได้ มันเกี่ยวพันกับชื่อเสียงของโลกใต้เมฆี"

จากนั้นจักรพรรดินีก็พูดจริงจัง “หากว่าเธอไม่อยากแต่งงานและยังให้เหตุผลเราไม่ได้ นั่นก็ไม่สามารถยอมรับได้”

“หม่อมฉัน…”

ควินซี่กัดริมฝีปากและคิดอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดเธอก็มองจักรพรรดินีและบอกว่า “เสด็จพี่ หากว่าท่านอยากให้หม่อมฉันแต่งงานกับแดร์ริล หม่อมฉันก็ยินยอม แต่ว่ามีเงื่อนไขหนึ่งข้อ”

จากนั้นควินซี่ก็ยิ้มอย่างมีเลศนัยให้แดร์ริล “แต่หม่อมฉันว่าเขาอาจจะทำไม่ได้”

หืม?

แดร์ริลนิ่วหน้าเมื่อเขาเห็นสายตาของควินซี่

‘ผู้หญิงคนนี้คิดจะทำอะไรอีก?’

จักรพรรดินีครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนยิ้ม “เอาล่ะ บอกเรามาสิว่าเงื่อนไขคืออะไร?”

โอ้

เหล่าเสนาบดีต่างก็สงสัยเช่นกัน

องค์หญิงลองก์มีเงื่อนไขก่อนที่จะแต่งงานกับราชบุตรเขยอย่างนั้นเหรอ?

มันคืออะไรกันนะ?

แดร์ริลกลับมาได้สติ เขายิ้มแต่ไม่พูดอะไร