บทที่ 208

ตราบใดที่มีคนนำ ทุกคนก็จะทำตาม—มันจึงไม่น่าแปลกใจที่ไม่นานนัก ทั้งตระกูลดาร์บี้ก็ตกลงเข้าร่วมกับนิกายตำหนักอมตะ

นายท่านชราเดรกพยักหน้าด้วยความโล่งอกแล้วเลิกประชุม เขากล่าว "โอเค ไม่มีเรื่องอื่นอีกแล้ว พวกเธอไปได้ จงจำไว้ด้วยในสิ่งที่ฉันพูดไว้—อย่าได้บอกใครว่าเรา เหล่าดาร์บี้ได้เข้าร่วมกับตำหนักอมตะ"

เมื่อทุกคนจากไป เงาร่างของชายคนหนึ่งที่มีรังสีทรงพลังก็ยืนอยู่ที่ทางเข้าหลัก—ไบรอัน คันนิงแฮม

"แล้ว นายตัดสินใจยังไงล่ะ?" ไบรอันเข้าไปหาเดรก

เดรกพยักหน้า แล้วกล่าว "ผมยอมรับข้อแม้ของคุณ เหล่าดาร์บี้จะเข้าร่วมกับนิกายตำหนักอมตะ"

"ยอดเยี่ยมมาก! นี่เป็นข่างที่ดีจริง ๆ!" ไบรอันดีใจ

"จากนี้ไป พวกเราก็ลงเรือลำเดียวกันแล้ว! ฉันจะให้คนของฉันส่งโอสถวิญญาณมาให้ในอีกไม่นาน" เขาเสริม

ไบรอันมอบคัมภีร์ให้เดรกแล้วกล่าว "เราเป็นสหายเก่าแก่ โปรดรับของวัญเล็กน้อยนี้ไป ถือเป็นของขวัญต้อนรับสู่นิกายตำหนักอมตะ!"

มือของเดรกสั่นเทาเมื่อเขาเห็นคัมภีร์ มันคือ ค่ายกลเจ็ดดาวเหนือ คัมภีร์ลับของยอดวิชาแห่งสำนักบู๊ตึ๊ง!

"ค่ายกลเจ็ดดาวเหนือ?" เดรกถาม

ไบรอันหัวเราะ เขากล่าว "ใช่แล้ว! ตอนที่ฉันออกมาจากสำนักบู๊ตึ๊ง ฉันขโมยมันมาด้วย ค่ายกลนี้ทรงพลังมาก แต่มันต้องการผู้ใช้เจ็ดคน!"

"นานมาแล้ว มีเจ็ดปรมาจารย์แห่งสำนักบู๊ตึ๊ง พวกเขาได้ใช้ค่ายกลนี้กักขังปรมาจารย์ยุทธของนิกายจ้าวสวรรค์จนถึงความตาย!" ไบรอันอธิบาย

ทำไมค่ายกลนี้ถึงได้ทรงพลังนัก? ปรมาจารย์เจ็ดคนสามารถสังหารปรมาจารย์ยุทธ์ได้? ปรมาจารย์ยุทธ์มีระดับสูงกว่าปรมาจารย์ถึงสองระดับ!

เดรกตื่นเต้นจนเนื้อเต้นเมื่อเขาได้ยินมัน! ด้วยคัมภีร์นี้ จะไม่มีใครสร้างปัญหาให้เหล่าดาร์บี้ได้อีกตั้งแต่นี้ไป!