บทที่ 225

แอ๊บบี้ยิ้มอ่อนแล้วมองที่แดร์ริล "ใช่ นายช่วยฉันที่งานแต่ง แต่ฉันก็ให้สมุนไพรวิญญาณเป็นการตอบแทนไปแล้ว นายจะไม่มีทางเป็นผู้บ่มเพาะหากไม่ใช่เพราะสมุนไพรนั่น หนี้ของฉันถูกชำระไปนานแล้ว"

แดร์ริลหมดหนทาง เขายิ้มอย่างขมขื่นแล้วกล่าว "ก็ได้ ในเมื่อเราไม่มีอะไรต่อกันแล้ว ทำไมคุณยังลักพาตัวผมมาอีก?"

แอ๊บบี้จิบไวน์แล้วกล่าวอย่างสุขุม "นายเลอะเลือนขนาดนี้จริง ๆ หรือนายแค่แกล้งโง่กันแน่? น้องชายของฉันส่งคนของเขาไปลักพาตัวเมียของแด๊กซ์ แซนเดอร์ส แต่นายไปขัดขวางพวกเขา นายนี่ช่างกล้านะ ถึงได้มาแทรกแซงเรื่องของครอบครัวเรา"

นั่งจ้องเขาอย่างเย็นชา

แรงกดดันในห้องหนาจนเริ่มหายใจลำบาก

'งั้น มันก็เป็นเพราะเรื่องนี้เองสินะ'

แดร์ริลเริ่มสนใจ เขาจ้องเข้าไปในดวงตาของแอ๊บบี้ "แด๊กซ์เป็นเพื่อนของผม และภรรยาของเขาเองก็เป็นเพื่อนของผมเช่นกัน แน่นอนสิ ผมต้องเข้ามายุ่งเกี่ยวอยู่แล้ว"

แอ๊บบี้หน้าบึ้งตึงพร้อมกับสาดไวน์ใส่หน้าแดร์ริล

เ-ี่ย...

แดร์ริลสาปแช่งในใจอย่างโกรธเคือง เขาไม่สามารถหนีได้เพราะตัวของเขาถูกมัดไว้อยู่อย่างแน่นหนา

เขาเลียไวน์จากมุมปากแล้วยิ้มออกมาในขณะที่กดความโกรธเอาไว้ "คุณกาย นี่ไม่ใช่วิธีเลี้ยงเครื่องดื่มคนอื่นนะ"

แอ๊บบี้โมโห "หยุดไร้สาระได้แล้ว! เราวางแผนลักพาตัวแนนซี่ ลี มาเป็นเวลานาน แต่นายกลับทำลายทุกอย่างแล้วทำร้ายคนของฉัน! นายชอบยุ่งเรื่องคนอื่นมากนักใช่ไหม? ได้ ฉันจะทำให้นายรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเมื่อนายวุ่นวายมากไป"

เธอนำแส้มาจากที่โต๊ะในขณะที่พูด

เธอโมโหมาก และมันไม่ใช่เพราะแค่แดร์ริลยุ่งเรื่องของเธอ

แต่เป็นเพราะชายหัวล้านที่นำคนไปลักพาตัวแนนซี่นั้นเป็นลูกพี่ลูกน้องของแอ๊บบี้ที่ชื่อ พีท เจมส์

พีทล้มเหลวในการลักพาตัวแนนซี่ และแดร์ริลก็ยังทุบตีเขาอีก เขากำลังพักฟื้นอยู่ที่โรงพยาบาล

แอ๊บบี้เอ็นดูลูกพี่ลูกน้องของเธอมาตลอด เธอจะไม่อภัยให้แดร์ริลง่าย ๆ แน่

'เ-ี่ย ผู้หญิงคนนี้อำมหิตชะมัด'

ท่าทางของแดร์ริลเปลี่ยนไปเมื่อเขาเห็นแส้ในมือของแอ๊บบี้ "แอ๊บบี้ กาย คุณกำลังล้ำเส้นแล้วนะ"

"งั้นเหรอ?"

แอ๊บบี้ยิ้มในขณะที่ถือแส้ไว้ในมือ เธอส่งสายตาเยาะเย้ยเขา "ฉันกำลังล้ำเส้น? นายต่างหากที่พังแผนการและทำร้ายคนของเรา!"

เธอฟาดแส้ทันทีที่เธอกล่าวจบ!

เปรี้ยง!

แส้ฟาดลงบนไหล่ของแดร์ริล บาดแผลมีเลือดไหลออกมาทันที