บทที่ 235

แ-่งเอ๊ย นายหญิงกำลังทำอะไรอยู่ในห้องของเธอนะ?

น้ำเสียงของเธอ...

แดร์ริลไม่ฉุดรั้งความสงสัยของตัวเองและค่อย ๆ เปิดประตูเข้าไป

โมนิก้าได้ยินเสียงของสมุนไพรวิญญาณกระทบเสียดสีกันในมือของแดร์ริล

“ใครหน่ะ? ช่วย... ช่วยมาเร็ว” โมนิก้ากล่าวเบา ๆ

แดร์ริลรีบเปิดประตูทันทีอย่างไม่คิดหลังจากได้ยินเสียงขอความช่วยเหลือของเธอ

อึก

แดร์ริลตกตะลึงอ้าปากค้างหลังจากที่ได้เห็นว่าภายในห้องนั้นเกิดอะไรขึ้น

โมนิก้า สวมชุดอาภรณ์สีม่วงกำลังนอนคุดคู้อยู่บนเตียง ในห้องอบอวลไปด้วยกลิ่มหอม ร่างกายของเธอสั่นตะพึดตะพือ เหงื่อแตกเป็นน้ำพุ เห็นได้ชัดว่าเธอกำลังอยู่ในความเจ็บปวด!

อะไรนะ... เกิดอะไรขึ้น?

หรือว่าโอสถนิกายจ้าวสวรรค์กำลังทำงานอยู่ในตัวนายหญิง

โมนิก้ามีอาการเหมือนกับสกายเลอร์ ก่อนหน้าที่ยาพิษจะทำงานภายในตัวของเขา

สมาชิกของนิกายจ้าวสวรรค์ทุกคนรวมถึงนายหญิงจะต้องบริโภคโอสถนี้อย่างแน่นอน

โมนิก้ารู้สึกโกรธเคืองที่เธอสัมผัสได้ว่าแดร์ริลจ้องมองมาที่เรือนร่างของเธอ ไม่มีใครในนิกายจ้าวสวรรค์ จะกล้าจ้องมองมาที่ตัวเธอ

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้โมนิก้าไม่สนใจแล้ว! ชีวิตของเธอแขวนอยู่บนเส้นด้ายเนื่องจากยาพิษกำลังทำงาน!

แน่นอนว่าสำหรับโมนิก้าวันนี้เป็นวันที่ยาพิษทำงาน มีเพียงประมุขนิกายเท่านั้นที่มียาถอนพิษ! อย่างไรก็ตามเขากำลังฝึกสมาธิบ่มเพาะความสันโดษอยู่ ไม่มีใครกล้าจะไปรบกวนเขาเพราะการขัดจังหวะจะทำให้พลังจิตแตกสลายได้!

โมนิก้าออกเสียงอย่างแผ่วเบาและอ่อนเพลียกล่าวกับแดร์ริล “แดร์ริล... เธอช่วยหายาถอนพิษในกล่องที่อยู่ข้าง ๆ เตียงได้ไหม?”

แดร์ริลเดินไปที่ข้างเตียงและเปิดกล่องไม้ดู แต่ข้างในกล่องกลับว่างเปล่า

“ในนี้มันไม่มีอะไรเลย นายหญิง” แดร์ริลกล่าว

โมนิก้ารู้สึกสิ้นหวังในทันที หรือนี่จะเป็นจุดจบของเธอ

โมนิก้ารู้สึกเหมือนถูกมดเป็นล้าน ๆ ตัว รุมกัดกินเธอขณะที่เธอกลิ้งตัวไปมา

แดร์ริลสูดลมหายใจเข้าและยิ้ม “นายหญิง ไม่ต้องเป็นห่วงผมมียาถอนพิษ”