บทที่ 234

โมนิก้านั่งบนบัลลังก์และยิ้ม “พวกท่านทั้งหลายกำลังสงสัยในตัวฉันงั้นหรือ?”

เสียงของโมนิก้านั้นไม่ดัง แต่สามารถได้ยินชัดเจนแจ่มแจ้งไปทั่วลานขณะที่รังสีพลังของเธอแผ่ออกมาจากร่างกาย

รังสีของนายหญิงนั้นทรงพลังอย่างแท้จริง

“ไม่ นายหญิง ผมมิกล้า!”

ร่างกายของเชลดอน สั่นคลอนไปทั้งตัวขณะที่เขาก้มกราบและโขกศรีษะของเขากับพื้นหลายครั้งก่อนที่จะถอยกลับเข้าไปจากด้านที่เขามา

โมนิก้ากล่าวอย่างช้า ๆ “แดร์ริลได้ช่วยเหลือเหล่าผู้ถูกเลือกที่จะเป็นเทพธิดาพยากรณ์ จากการกระทำครั้งนี้ เขาจึงเหมาะสมทุกประการที่จะเป็นปรมาจารย์อาวุโสนิกาย ประมุขนิกายกับฉันได้พูดคุยกันแล้วและมาถึงการตัดสินใจสิ่งนี้ด้วยกัน แดร์ริลเป็นคนมีความสามารถและเขาจะจัดการกับความรับผิดชอบอันใหญ่ยิ่งนี้ได้”

ทุกคนปิดปากเงียบไม่มีใครกล้าที่จะกล่าวอีก

ในระหว่างนั้น แดร์ริลลุ้นระทึกเหนือสิ่งอื่นใด

‘ฮ่าฮ่า ดูเหมือนว่าตำแหน่งปรมาจารย์อาวุโสนิกาย จะสูงไม่ใช่เล่น!’แดร์ริลคิดในใจ

“แดร์ริลมาอยู่ที่นี่ในวันนี้ ซึ่งประมุขนิกายกำลังฝึกสมาธิบ่มเพาะความสันโดษและจะเสร็จภายในสองวัน แดร์ริลถูกแต่งตั้งให้เป็นปรมาจารย์อาวุโสนิกาย ดั่งนั้นเราจะเป็นเจ้าภาพจัดงานเลี้ยงในนามของเขาคืนนี้ จะขาดคุณไปไม่ได้” โมนิก้ากล่าวอย่างช้า ๆ

งานเลี้ยงปรมาจารย์นิกายจัดขึ้นทุกครั้งที่มีคนถูกเลือก มันคือพิธีการซึ่งทำให้ปรมาจารย์อาวุโสนิกายเป็นที่จดจำ

นี่คือธรรมเนียมที่จะเปลี่ยนแปลงไม่ได้

แดร์ริลนั่นไม่ทันคาดคิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นและฉีกยิ้มก่อนจะกล่าวว่า “นี่... ผมไม่อยากจะรบกวนพวกคุณเพื่อสิ่งนี้”

แดร์ริลนั้นมาติดอยู่บนเกาะสราญรมย์เป็นเวลานาน ขณะที่ชะตากรรมของแด๊กซ์ไม่สามารถรับรู้ได้

แดร์ริลกังวลใจเป็นอย่างมากและอยากจะกลับไปเมืองตงไห่ให้ไวที่สุด

‘อะไรนะ?’

‘เขาไม่ต้องการจะไปงานเลี้ยง?’

ผู้คนรอบ ๆ นั้นต่างสับสนงงงวย พวกเขาจ้องไปที่แดร์ริลราวกับตัวตลก

โมนิก้า ก็ขมวดคิ้วสงสัยเช่นกัน “แดร์ริล คุณจะต้องเข้าร่วมงานเลี้ยงปรมาจารย์อาวุโสนิกายครั้งนี้ มันจะเรียกว่างานเลี้ยงปรมาจารย์อาวุโสนิกายได้ยังไง ถ้าตัวปรมาจารย์อาวุโสนิกายไม่ได้เข้าร่วมงานเลี้ยง ถูกไหม? นี่คือธรรมเนียมปฏิบัติของนิกายจ้าวสวรรค์ คุณคิดว่านี่มันคือการละเล่นหรือยังไง?”

แดร์ริลขวัญหนีดีฝ่อกับการได้เห็นสีหน้าท่าทางของโมนิก้า

ดูเหมือนว่าแดร์ริลจะไม่สามารถหลีกเลี่ยงงานเลี้ยงนี้ไปได้ท้ายที่สุดเขาก็ตัดสินใจจะอยู่ที่นี่ในคืนนี้ เขาจะใช้โอกาสนี้เพื่อเก็บเกี่ยวพืชพรรณแปลกประหลาดบนเกาะ

แดร์ริลลุกลี้ลุกลนตอบคำถามหลังคิดได้ “นายหญิง ท่านเข้าใจผิด ผมเพียงคิดว่าผมได้รับการต้อนรับอย่างดีจากการมาแท่นบูชาแห่งนี้ครั้งแรก และรู้สึกซาบซึ้งไปชั่วขณะที่พวกคุณตัดสินใจจัดงานเลี้ยงเพื่อผมคนเดียว ผมขอสาบานถวายความภักดีให้กับนิกายจ้าวสวรรค์ ประมุขนิกายและนายหญิง!”

แดร์ริลปลาบปลื้มกับไหวพริบของตัวเอง

คำตอบของเขาแนบเนียนเกินกว่าจะสงสัยได้