บทที่ 247

ใครกันที่กล้าทำร้ายโดน็อก? ตระกูลดิกสันนั้นเป็นตระกูลทรงพลังในเมืองหยุนโจวซึ่งก็คือเมืองหลวง!

อีกข่าวคือการก่อตั้งสถาบันหกวิธีในเมืองตงไห่

สถาบันหกวิถีถูกร่วมกันก่อตั้งจากหกสำนักดั้งเดิม ผู้เป็นครูใหญ่นั้นคือเกรแฮม พอตเตอร์—รองประมุขแห่งสำนักบู๊ตึ๊ง ผู้ซึ่งได้รับการเคารพสูงส่งจากชื่อเสียงที่ดี—เขาได้รับการชื่นชมจากสำนักอื่น ๆ อย่างมาก การแต่งตั้งให้ผู้อาวุโสของทั้งหกสำนักหลักเป็นอาจารย์ก็เพียงพอแล้วที่จะบ่งบอกว่าสถาบันนี้สำคัญกับทั้งหกสำนักยังไง

สถาบันหกวิถีนั้นมีระบบคล้ายกับโรงเรียนมัยธรมปลายอื่น ๆ ที่รับเพียงนักเรียนเต็มเวลา กฎข้อบังคับทั้งหลายเองก็เข้มงวดเหมือนโรงเรียนมัธยมปลายและมหาวิทยาลัย การขาดเรียนโดยไม่ได้มีการแจ้งมาก่อนจะมีผลให้ถูกไล่ออก สถาบันนั้นเปิดสอนหลักสูตรสามปี และหลังจากสามปีนั้น ทางสถาบันจะคัดเลือกบัณฑิตที่มีผลงานดีที่สุดให้เป็นผู้อาวุโสของทั้งหกสำนัก

เหล่าผู้อาวุโสแห่งหกสำนัก ใครเล่าจะปล่อยให้โอกาสนี้หลุดลอยไป?

ในฐานะของผู้อาวุโสหกสำนัก พวกเขาจะสามารถศึกษาวิชาลับของทุกสำนักในตอนท้ายของปี แต่ละสำนักจะมอบโอสถวิญญาณและยาให้แก่ผู้อาวุโสของพวกเขา

ทั้งเมืองตงไห่ฮือฮาเมื่อสถาบันหกวิถีก่อตั้ง! คนมากมายต่างสมัครเข้าเรียน มีทั้ง นักเรียนมัธยมปลายจบใหม่, ผู้สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัย, หรือกระทั่งทายาทตระกูลร่ำรวย เหล่าตระกูลมั่งคั่งทั้งหลายย่อมรู้ถึงความสำคัญของการเป็นผู้บ่มเพาะกันอยู่แล้ว มันจะนำมาซึ่งความรุ่งโรจน์และความภาคภูมิใจมาสู่ตระกูลของพวกเขา หากมีสมาชิกสักคนของพวกเขาได้รับเลือกให้เป็นผ้อาวุโสของหกสำนัก

ในวันนั้น คนมากกว่าแสนจากเมืองตงไห่ได้สมัครเรียนในสถาบัน รวมถึงศิษย์จากเมืองอื่นด้วย เพียงวันเดียว สถาบันหกวิถีก็กลายเป็นโรงเรียนที่ใหญ่ที่สุดในเมืองตงไห่

...

โรงพยาบาลอับดับหนึ่งของเมืองตงไห่

มันเข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วงแล้ว และอากาศก็เริ่มหนาวเย็นลง

แนนซี่ยังคอยช่วยเหลือแด๊กซ์อยู่ข้างเตียงในวอร์ดวีไอพี เป็นเวลาสองวันแล้วที่แด๊กซ์ยังคงนอนอยู่บนเตียงโดยมีผ้าพันแผลคลุมทั้งร่างเหมือนมัมมี่ ถึงแม้ว่าบาดแผลของเขาจะไม่มีอาการเจ็บปวดแล้ว แต่มันเป็นที่ประกาศออกมาแล้วว่าขาของเขาถูกทำลายอย่างสมบูรณ์ และเขาจะต้องใช้ชีวิตที่เหลืออยู่บนวีลแชร์ แนนซี่หดหู่มากแต่เธอไม่ได้แสดงออกมาและอยู่เคียงข้างเขาโดยหวังว่าจะเกิดปาฏิหาริย์ขึ้นสักวัน