บทที่ 248

ประตูเปิดขึ้นในขณะที่พวกเขากำลังพูดคุย แดร์ริลเร่งรีบเข้ามาที่เตียงของเขาพร้อมเม็ดยาสีดำในมือ "แด๊กซ์ เร็วเข้า รีบกินมันเข้าไป!"

แดร์ริลดูกระวนกระวาย

แด๊กซ์เปิดปากแล้วกลืนเม็ดยาโดยไร้ความลังเล

เมื่อเขากลืนมันลงไป เขาก็ขมวดคิ้วแล้วกล่าวด้วยใบหน้าเหยเก "ให้ตายเถอะ! แดร์ริล นายเอาอะไรใส่ปากฉันเนี่ย? รสชาติพิลึกแถมยังเหม็นชะมัด!"

มันรสชาติห่วยมาก เหมือน-อึ

"ฮี่ฮี่ เจ้ายานี่กลิ่นแรงก็จริง แต่มันมีชื่อที่สง่ามาก—เม็ดยาคืนชีพแห่งห้าสัตว์ร้าย" แดร์ริลตอบพร้อมแสยะยิ้มลึกลับ

หา?

เม็ดยาคืนชีพห้าสัตว์ร้าย?

แด๊กซ์จ้องเขาอย่างฉงนด้วยตาที่เบิกกว้าง

แดร์ริลเช็ดมือด้วยทิชชู่เปียกแล้วอธิบายด้วยรอยยิ้ม "นายเคยดูเรื่องไซอิ๋วรึเปล่า? ฉากหนึ่งในเรื่อง ทั้งสี่ได้เข้าไปในห้องน้ำที่หมุนอยู่ และห้องน้ำนั้นถูกเรียกว่า 'ที่แห่งการคืนชีพ' ยานั่นใช้มูลสัตว์ห้าชนิดในการทำสิ่งได้แก่ มูลม้า, มูลแกะ, มูลวัว และ..."

คืนก่อนที่แดร์ริลได้อ่านคัมภีร์โอสถแห่งอนันต์ เขาบังเอิญอ่านไปเจอโอสถวิญญาณที่เรียกว่าเม็ดยาคืนชีพแห่งห้าสัตว์ร้าย คัมภีร์ได้ระบุไว้ว่ายานี้สามารถสร้างกระดูกที่แตกหักขึ้นมาใหม่และมีประสิทธิภาพในการรักษาบาดแผล นั่นเป็นอาการที่แด๊กซ์กำลังเป็นอยู่

ด้วยความน่าแปลกใจ แดร์ริลเกิดมีวัตถุดิบทั้งหมดที่ต้องใช้กลั่นยานี้อยู่แล้วจากการเก็บพวกมันมาจากเกาะ แน่นอน นอกจากสมุนไพรหายากพวกนั้น วัตถุดิบหลักคือมูลสัตว์ห้าชนิด เพื่อที่จะให้ได้มาซึ่งมูลห้าชนิด แดร์ริลได้เดินทางผ่านเมืองเพราะของพวกนี้มักพบในเมืองกันดารแทนที่จะเป็นเมืองใหญ่แบบเมืองตงไห่

เมื่อเขากลั่นยาสำเร็จ แดร์ริลพลันรีบมุ่งหน้ามาที่โรงพยาบาลแล้วให้แด๊กซ์กลืนมันลงไปทันที

หลังจากได้ฟังแดร์ริล ใบหน้าของแด๊กซ์ก็เขียวคล้ำ เขาพยายามจะคายยาออกมา "อะไรนะ!? มูลม้า, มูลแกะ… แดร์ริล! ทำไมนายให้ฉันกินขี้!? บ้าเอ๊ย! นายพยายามจะฆ่าฉันทั้ง ๆ ที่ฉันกำลังป่วยอยู่รึไง?"

เวรเอ๊ย! มันคือมูลสัตว์ห้าชนิดรวมกัน...

แด๊กซ์พลันรู้สึกไม่ดีอย่างมากและสิ่งเดียวที่เขาต้องการตอนนี้คือเอายานี่ออกมาจากคอของเขา มันน่าขยะแขยงมาก!