บทที่ 261

'ไอ้อ้วนนี่เป็นลูกพี่ลูกน้องของเจด?' เจดสวยจะตาย ทำไมลูกพี่ลุกน้องของเธอถึงอ้วนและน่าเกลียดแบบนี้?' แดร์ริลคิด

แดร์ริลส่ายหัว "ลิซ่าและแจ็คใช่ไหม? กลับบ้านไปซะ พวกเขาจะฟังฉัน และเราจะไม่ขายหมายเลข 99 ให้เธอ"

ลิซ่าผงะ เธอชี้ไปที่แดร์ริลแล้วตวาด "ฟังแก? แกพูดว่าไงนะ? พวกเขาจะไม่ขายวิลล่าให้เรา? แกเป็นพนักงานที่นี่เหรอ? จุ๊ จุ๊ จุ๊ ฉันรู้แล้ว แกเป็ยนามที่นี่สินะ ใช่ไหม? เอ๊ะ เมื่อไหร่กันที่ยามมีสิทธิ์มาปฏิเสธผู้ซื้อ?"

เสียงของเธอดังชัดเจน คนที่ผ่านไปมามากมายแล้วรวมตัวกันรอบพวกเขา

แก้มของดอร่าแดง เธอดึงแดร์ริล "ไปกันเถอะ"

"อย่าเพิ่งไป! ในเมื่อแฟนเธอเป็นยามที่นี่ ฉันจะโทรหาลูกพี่ลูกน้องฉันให้ไล่แกออก" แจ็คหัวเราะ

เขาหยิบมือถือขึ้นมาแล้วโทรหาเจด เธอรับสายในไม่นาน

"เจด มาที่นี่เร็ว เรื่องเร่งด่วน" แจ็คกล่าว

"ได้โปรด ได้โปรดอย่าโทร!" ดอร่าตื่นตระหนก เธอเข้าใจแล้วว่าแดร์ริลไม่ได้มาที่นี่เพื่อเยี่ยมชม เขาต้องทำงานพาร์ท-ไทม์เป็นยามที่นี่เหมือนกันแน่ ๆ

'เขาจะเสียงานเพราะฉันไม่ได้!' ดอร่าคิดในขณะที่เดินเข้าไป

"ฉันขอโทษพวกคุณ อย่าโทรเลย ฉันกับแดร์ริลจะไปแล้ว"

"มันสายไปแล้ว" แจ็คเก็บมือถือลงกระเป๋า "เอาแบบนี้เป็นไง? เธอกับแฟนเธอคุกเข่ากับพื้นแล้วขอร้องฉัน? ฉันจะไม่ทำให้เขาถูกไล่ออก แล้วฉันจะทำให้เขาเป็นหัวหน้ายามด้วย"

"ฉันจำเป็นต้องคุกเข่าจริงเหรอ?" แดร์ริลยิ้ม

"ใช่ คุกเข่าสิ! ถ้าแกยอมคุกเข่าขอร้องฉัน ฉันจะไม่ไล่แกออก" แจ็คกล่าว

"ฉันต้องทำมันจริงใช่ไหม?" แดร์ริลถาม

"ใช่!" แจ็คเย้ย "ไม่ใช่แค่แกที่ต้องคุกเข่า แฟนสาวของแกก็ด้วย ดอร่า มาคุกเข่าให้ฉันเหมือนกัน เธอเถียงฉันก่อนหน้านี้ และเธอทำให้ฉันอารมณ์เสีย ฉันจะไล่แกออกถ้าไม่คุกเข่าลงกับพื้น"

ในขณะที่เขากำลังพูด ร่างอันเซ็กซี่พร้อมส้นสูงก็เดินเข้ามาด้วยความเร่งรีบ

เธอคือเจด

เจดสวมเสื้อเชิ้ตขาวและกระโปรงทางการเข้ารูปที่เผยให้เห็นทรวดทรงเย้ายวนของเธอ เธออยู่ไม่ไกลที่นี่อยุ่แล้ว เมื่อแจ็คโทรมาบอกมาทีเรื่องเร่งด่วน เธอจึงมาได้ทันที

"เจด!" แจ็คเดินไปหาเธอแล้วยิ้ม

เจดพยักหน้าแล้วเหลือบมองลิซ่า เธอรู้จักลูกพี่ลูกน้องเธอดี เขาชอบควงสาวและเล่นกับพวกเธอไปเรื่อยเสมอ เธอได้ยินมาว่าแจ็คกำลังต้องการจะซื้อวิลล่าไม่นานมานี้ ดังนั้นเธอจึงเหลือหมายเลข 99 ให้เขา และลดราคาให้เขาด้วย ราคามันสมเหตุสมผลหลังจากลดราคา

"เจด ไอ้ยามนี่หยาบคายมาก ไล่มันออก!" แจ็คชี้ไปที่แดร์ริล