บทที่ 260

”งั้น คุณก็มาที่นี่เพื่อดูพื้นที่เหมือนฉันเหรอคะ?" ดอร่าร้องร่าอย่างกระตือรือร้น

'ดูที่?' แดร์ริลคิด เขาถึงกับผงะไปเล็กน้อย

ดอร่าเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยเอกการออกแบบสถาปัตยกรรม ในช่วงสุดท้ายของภาคเรียน พวกเขาต้องส่งงานร่างออกแบบ ดอร่าได้ยินว่าอสังหาริมทรัพย์วินดันนั้นเป็นบ้านจักสรรระดับท๊อป ดังนั้นเธอจึงมาที่นี่เพื่อหาแรงบันดาลใจ

เธอแปลกใจที่ได้เจอแดร์ริล

"คุณมาดูที่นี่ใช่ไหมคะ?" เธอถอนหายใจออกมาอย่างประหลาดใจ "วิลล่าพวกนี้มันสวยเกินไปจริง ๆ!"

ตอนที่ดอร่าพบแดร์ริลครั้งแรก เขาสวมชุดเหมือนพนักงานรักษาความปลอดภัย และเธอก็คิดว่าเขาทำงานพาร์ท-ไทม์เป็นพนักงานรักษาความปลอดภัย วันนี้ แดร์ริลเองก็สวมชุดลำลอง ดังนั้นเธอจึงคิดว่าเขาเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยเหมือนเธอที่มาที่นี่เพื่อชมสถานที่

แดร์ริลยิ้มแต่ไม่ได้พูดอะไร

"โอ้ ใช่ คุณมาจากมหาวิทยาลัยอะไรเหรอคะ? คุณเองก็เรียนเอกการออกแบบสถาปัตยกรรมเหมือนกันเหรอ?" ดอร่ากล่าวอย่างร่าเริง

"ฉัน..." แดร์ริลกำลังคิดจะบอกว่าสถาบันหกวิถี

ดอร่ากล่าวต่อก่อนที่เขาจะได้ตอบ "อ๊า! ฉันยังไม่ได้ขอบคุณครั้งก่อนเลย! ในเมื่อคุณอยู่ที่นี่แล้ว เราไปดูสถานที่ด้วยกันเถอะค่ะ! คุณรู้ไหมว่าจุดไหนสวยที่สุด?"

แดร์ริลส่ายหัว ด้วยความสัตย์จริง ถึงมันจะเป็นบริษัทที่เขาสร้างเอง แต่มันก็เป็นครั้งแรกที่เขามาที่นี่เช่นกัน

"ตามฉันมาเลย ฉันจะพาคุณไปดูเอง!" ดอร่าดึงแขนแดร์ริล พวกเขาไปถึงวิลล่าหมายเลข 28

"คุณโชคดีที่เจอฉันวันนี้! นี่เป็นจุดที่สวยที่สุด ถ้าไม่ใช่เพราะฉัน คุณไม่มีทางเจอมันแน่ ๆ!" ดอร่ากล่าวอย่างอารมณ์ดี

แดร์ริลมองไปรอบ ๆ เธอพูดถูก มันมีทะเลสาบที่มนุษย์สร้างขึ้นด้านหน้าของวิลล่าหมายเลข 28 ด้านข้างทะเลสาบมีต้นไม้ มันทำให้ทัศนียภาพโดยรอบดูเหมือนภาพวาด โดยเฉพาะเมื่อดวงอาทิตย์กำลังลับฟ้า

ดอร่านำมือถือของเธออกมาถ่ายรูปหลายรูป ด้วยท่าทางที่พึงพอใจและภาคภูมิ เธอหันไปหาแดร์ริล "คุณคิดว่ายังไงคะ? คุณชอบจุดที่ฉันเจอรึเปล่า? นี่เป็นจุดที่ดีที่สุดในการหาแรงบันดาลใจเลย!"

แดร์ริลพยักหน้าอย่างเห็นด้วย สำหรับนักศึกษาสถาปัตย์ ทิวทัศน์นี้สร้างแรงบันดาลใจได้ดีมาก