บทที่ 268

เซอร์ซียังคงมีสีหน้าไร้อารมณ์ในขณะที่เธอเก็บมือถือ เธอขยับกลับไปด้านหลัง

สถานการณ์ตอนนี้น่าอึดอัดเพราะพวกเขาไม่สามารถเริ่มมื้อค่ำกันได้ แม้กระทั่งเซอร์ซียังเข้าไปไม่ได้ ดังนั้นคนอื่นก็ไม่มีทาง จากนั้น หญิงสาวมากมายก็ส่ายหัวอย่างผิดหวัง แดร์ริลก็เช่นกัน

เขายืนอยู่ข้างหลังกลุ่มคน มันจึงไม่มีใครเห็นเขา ทันใดนั้น เขาก็เดินมาข้างหน้าพนักงานพร้อมบัตรในมือ "สวัสดี คุณช่วยตรวจบัตรใบนี้ให้ทีว่ามันเปิดห้องนี้ได้ไหม?"

เวย์นเคยให้บัตรนี้เขามา และเขาก็พกมันเสมอแต่ไม่เคยได้ใช้มัน

'หา? ไอ้ลูกเขยบ้านคนอื่นนี่บ้ารึเปล่า? ฮ่าฮ่า!' ทุกคนคิด

ห้องวีไอพีของโอเรียนทอล เพิร์ล นั้นเป็นห้องที่หรูหราที่สุดของเมือง และเป็นเพียงห้องเดียวที่จุคนได้เกิน 50 คน

'เดคแลนกับเซอร์ซียังเข้าไม่ได้ แล้วไอ้ขยะนี่มาทำอะไร? นี่เขามาเล่นตลกรึไง?' ทุกคนคิด

หญิงสาวบางคนหัวเราะ พวกเธอปิดปากด้วยมือตัวเองแล้วมองแดร์ริลเหมือนเขาเป็นตัวตลก

"จุ๊ จุ๊ แดร์ริล นายออกมาทำไม? อยากทำให้พวกเราตลกเหรอ?"

ในขณะเดียวกัน เดซี่ก็เดินออกมาจากกลุ่มคนแล้วคว้าบัตรออกไปจากมือของแดร์ริล "โห นี่มันบัตรทองเลยนะเนี่ย แดร์ริล นี่นายเล่นตลกเหรอ? ฮ่าฮ่าฮ่า!"

'มีเพียงวีไอพีที่ครอบครองบัตรวีไอพีของโอเรียนทอล เพิร์ล ได้ แล้วไอ้ลูกเขยบ้านคนอื่นนี่จะมีมันได้ยังไง เขากำลังเสแสร้งเป็นใครอยู่? ฮ่าฮ่า!' ทุกคนคิด

ทุกคนระเบิดหัวเราะออกมา

"งั้นก็ช่างมัน ส่งมันกลับมาให้ฉัน" แดร์ริลกล่าว เขาพยายามจะหยิบบัตรคืน

"ไม่มีทาง! นายกลัวรึยังล่ะ?" เดซี่แกล้งเขา เธอส่งบัตรให้พนักงาน "ดูสิทุกคน มาดูมาบัตรนี้มันจะเปิดห้องให้เราได้ไหม"

ทุกคนหัวเราะแล้วล้อมรอบพนักงาน

"อ๊า… นี่มัน… บัตรสุพรีมวีไอพี?" พนักงานคิดด้วยความตกใจ ในเวลาเดียวกัน ดวงตาของเธอก็เบิกกว้าง มือของเธอสั่นเล็กน้อยขณะที่เธอถือมันไว้