บทที่ 28

ตำรวจสองนายขวางแดร์ริลไว้ ไม่ให้เขาเข้าไปในบ้าน แดร์ริลหันหลังกลับไปแล้วตะโกน "สารวัตรแคสเทลโล ผมคือสามีของลิลี่ และมีหน้าที่ต้องเปลี่ยนตัวกับเธอ ได้โปรดให้ผมเข้าไป!"

นี่มัน...

ในที่สุด เมแกนก็ไม่สามารถขัดขวางอะไรแดร์ริลได้ ในเมื่อเขาเป็นผู้อาสาเอง

"คุณสารวัตร คุณได้ยินเขาไหม?" คุณย่ารีบยืนขึ้นและกล่าว "แดร์ริลอาสาด้วยตัวเขาเอง เร็วเข้า เปลี่ยนตัวเขากับตัวประกัน!"

เมแกนหมดหนทาง ในเมื่อเป็นเช่นนั้น เธอจึงพยักหน้าให้แดร์ริล

"ปล่อยพวกเธอไปซะ" แดร์ริลกล่าวเสียงเย็น

ในห้อง แอชตันกำหมัดแน่น เมื่อเห็นแดร์ริลเดินเข้ามา เขาแก้มัดให้ซาแมนธาและลิลี่ก่อนจะปล่อยพวกเธอไป และในทันใดนั้นเขาก็จับตัวแดร์ริลไว้!

"ทั้งสองคน ออกไปซะ" แดร์ริลสั่งในขณะที่มองไปที่ลิลี่

น้ำตาเอ่อล้นในดวงตาของลิลี่ ชายคนนี้ต้องการเป็นตัวประกันแทนเธอ!

"รีบไปเร็วเข้า!" ซาแมนธารีบเรียกสติเธอ เธอดึงลิลี่ออกไปและไม่หันกลับมาอีกเลย

ด้านนอกบ้าน ตำรวจและเหล่าตระกูลลินดันได้เข้ามาห้องล้อมซาแมนธาและลิลี่ไว้ทันทีที่พวกเธออกมา เวนท์เวิร์ธพรุ่งพรูไปด้วยน้ำตา

"หนูน้อยลิลี่ แซม ทั้งคู่เป็นอะไรรึเปล่า?" มือของเขาสั่นไปมาในขณะที่โอบภรรยาและลูกสาวไว้ในอ้อมแขน

เขามักจะจัดการเรื่องธุรกิจอยู่ตลอดเวลา และไม่เคยพบเจอสถานการณ์แบบนี้มาก่อน เมื่อครู่ เขารู้สึกกลัวจริง ๆ อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เขาสบายใจแล้วที่ภรรยาและลูกสาวของเขาปลอดภัยดี

"พ่อคะ หนูไม่เป็นไร แต่แดร์ริล เขา..." ลิลี่กล่าวและหันกลับไปมองในบ้าน ตอนนี้แอชตันกำลังจับตัวแดร์ริลไว้และใช้มีดจี้คอของเขาอยู่

ยังไงก็ตาม ไม่มีแม้แต่เศษเสี้ยวของความกลัวอยู่บนใบหน้าของเขา ตรงกันข้าม เขามองไปที่ลิลี่ด้วยรอยยิ้ม!

"ลูกสาว ลูกจะไปกังวลเรื่องหมอนั่นทำไม?!" ซาแมนธาถามด้วยความโกรธ "ชีวิตของเขาไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเรา! เขาก็แค่ลูกเขยที่แต่งเข้ามา สามปีที่แต่งงานกันมา ลูกไม่เคยแม้แต่จับมือกันด้วยซ้ำ ลูกกังวลเรื่องความปลอดภัยของเขาทำไม?"

"ถูกต้อง ทำไมหลานต้องทำให้เรากังวลไปด้วย!" คุณย่าลินดันกล่าวและเดินออกไป "ไปเถอะ รีบกลับบ้านกัน"

"ใช่ ไปกันเถอะ" เวนท์เวิร์ธกล่าวตาม เขาคว้าแขนของลิลี่ไว้แล้วเริ่มเดินออกไป