บทที่ 292

เปรี้ยง!

แดร์ริลซัดฝ่ามือเข้าเต็มหน้าของหมอดูอย่างรุนแรง

"เ-ี่ย!"

หมอดูร้องออกมาในขณะที่กลิ้งไปไกลจากแรงปะทะ เขาตกลงกับพื้นด้วยความมึนงงพร้อมเลือดที่ไหลออกมาจากจมูก

"คุณ..."

เขาชี้ไปที่แดร์ริลด้วยความโกรธแลัความกลัวหลังจากตั้งสติขึ้นมาจากความตกใจได้

"แดร์ริล นี่แกทำอะไร?" เคนท์ตะโกน "แกไปตีเขาทำไม? มารยาทของแกมีบ้างไหม?"

เมแกนเองก็ตื่นตระหนก "แดร์ริล นายทำแบบนั้นทำไม? คำพูดเขาไม่เข้าหูก็จริง แต่เขาเป็นคนที่น่าเคารพ นายทำการไม่เคารพเขาด้วยการตีเขาได้ยังไง"

"ใช่เลย!"

ฝูงชนเห็นด้วยและวิจารณ์แดร์ริล

"พวกฃนายไม่ควรทุบตีเหล่านักพรตเต๋าเพียงเพราะนายยังหนุ่มและแข็งแรงนะ"

"ใช่..."

แดร์ริลเมินทุกคนแล้วเดินไปหาหมอดูด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย เขาคว้าหนวดของชายคนนั้นแล้วยกเขาขึ้น

แคว๊ก!

แดร์ริลออกแรงดึงหนวดออกมา มันหลุดออกมาจากหมอดู

"เห็นไหม เขาแปะหนวด"

แดร์ริลโยนหนวดลงพื้นแล้วมองไปรอบ ๆ

หมอดูกระวนกระวาย "คุณผู้ชาย นี่มันเกินไปนะ ฉันจะสวมหนวดปลอมไม่ได้รึไง?"

"มีกฎบอกเหรอว่าหมอดูสวมหนวดปลอมไม่ได้?"

"เขาแค่ทนไม่ไหว ใช่ไหมล่ะ?"

แดร์ริลยังคงรอยยิ้มเย็นชาก่อนจะฉีกชุดของหมอดูโดยไร้คําพูด

แคว๊ก!