บทที่ 293

แดร์ริลยิ้มให้เมแกน "รอบหน้าคุณต้องตื่นตัวมากกว่านี้นะ หมอดูส่วนใหญ่ล้วนเป็นพวกจอมปลอมทั้งนั้นแหละ"

เมแกนพยักหน้าแล้วกล่าวเสียงแผ่ว "ยังไงก็เถอะ นายได้เอาเม็ดยาเทวะมาด้วยไหม?"

เธอไม่มีทางลืมเรื่องนี้!

แดร์ริลส่ายหัว "ผมไม่มีมัน ครั้งหน้าแล้วกันนะ"

เขาเพิ่งกลับออกมาจากห้องสมุด เขาไม่มีเวลากลับบ้าน

ใบหน้าของเมแกนเผยความผิดหวังออกมาในขณะที่เธอพยักหน้า "ก็ได้ ถ้างั้น ฉันจะติดต่อนายไปอีกครั้ง นายช่วยเอาเม็ดยาเทวะมาให้ฉันครั้งหน้าได้ไหม?"

แดร์ริลพยักหน้าก่อนจะบอกลากับเธอ เขาต้องไปตามหาลิลี่

เมแกนหยิบกระเป๋าของเธอแล้วเดินไปทิศตรงข้าม

"เมก รอฉันด้วย!" เคนท์ตะโกนด้วยความตระหนก เขาไล่ตามเธอไป

เมแกนโมโหมาก เธอจำได้ว่าหมอดูปลอมคนนั้นเรียกชื่อเคนท์ออกมาด้วยความตื่นตระหนกในตอนที่เธอกำลังจะจับเขา เธอจึงได้รู้ว่าทั้งหมดนี้มันเป็นการกระทำของเคนท์

เธอผิดหวัง

เขาเคยบอกให้คนแกล้งเป็นฉลาม แล้วตอนนี้เขาก็ให้ใครบางคนแกล้งเป็นหมอดูอีก ขยะสิ้นดี!

แดร์ริลเดินไปมาประมาณสิบนาที แต่ก้ไม่เจอลิลี่เลย

ถนนแอตแลนติกนั้นเนืองแน่นไปด้วยผู้คน มีคู่รักมากมายที่นี่

แดร์ริลรู้สึกตัวว่าเขาไม่เคยทำอะไรโรแมนติกให้ลิลี่ในตลอดสามปีที่แต่งงานกันมาเลย 'ถ้าฉันทำอะไรสักอย่างที่โรแมนติกเพื่อเซอร์ไพรส์เธอล่ะ?'

เขาหัวเราะคิกคักแล้วส่งข้อความหาพอล

หือ?

แดร์ริลหยุดทันทีหลังจากส่งข้อความ

โคมไฟตลอดเส้นถนนถูกประดับประดาอย่างแพรวพราวและสดใส

คำว่า 'ลิลี่' ปรากฏบนโคมพวกนั้นทุก ๆ สองสามวินาที