บทที่ 313

ณ ถนนคนเดินในถนนกรีนเวย์

นี่คือถนนคนเดินที่กว้างที่สุดในเมืองตงไห่ ทั้งสถานที่เนืองแน่นไปด้วยคนหนุ่มสาวที่ออกมาในวันหยุดสุดสัปดาห์

แดร์ริลที่กำลังจะอธิบายถึงเบื้องหลังของเขาให้ลิลี่ แต่กลับถูกขัดจากสายของสกายเลอร์ ลิลี่จึงไม่ได้ถามอะไรมากกว่านั้น

ลิลี่คล้องแขนของแดร์ริลแน่น เธอเดินอย่างมีความสุขพร้อมกับถือสายไหมไม้ใหญ่ที่แดร์ริลซื้อให้เธอไว้อีกมือ

"ที่รัก นายคิดว่ากางเกงยีนก่อนหน้านี้ดูดีไหม?" ลิลี่ถามเสียงอ่อน

ลิลี่เห็นกางเกงยีนในตอนที่พวกเธอเดินผ่านร้านค้า เธอไม่ได้หยุดดูมันเพราะเธอคิดว่าเธออาจเจออะไรที่ดีกว่าหลังจากนี้

มันเป็นเรื่องปกติของการชอปปิ้งของสาว ๆ พวกเธอเถียงกับตัวเองตลอดเวลาว่าจะซื้อหรือไม่ซื้อดี

"มันดูดีนะ ซื้อมันกันเถอะ" แดร์ริลตอบ

ลิลี่มีรูปร่างที่ไร้ที่ติเสมอ กางเกงยีนนั้นต้องเหมาะสมกับคำสรรเสริญจากคริสตัลได้อย่างดี

พวกเขามาถึงร้านเครื่องระดับในขณะที่พูด ลิลี่ยิ้ม "ที่รัก ค่อยซื้อมันทีหลัง เราไปเข้าไปดูร้านเครื่องประดับกันเถอะตอนนี้"

"แน่นอนครับ แน่นอน" แดร์ริลยิ้มแล้วพยักหน้า

เมื่อพวกเขาเดินเข้ามา สายตาของลิลี่ก็ถูกดึงดูดโดยสร้อยไพลินที่วางแสดงอยู่บนแท่น

มันเป็นจี้ไพลินรูปหัวใจ ล้อมด้วยเพชร เนื้องานมีคุณภาพสูง มันดูงดงามจริง ๆ

พนักงานขายรีบเดินเข้าไปอธิบายเพิ่มเติมเรื่องส้อยคอทันทีที่เธอเห็นพวกเขาเข้ามา "สวัสดีค่ะ สบายดีไหมคะ? นี่เป็นสินค้ามาใหม่ จี้นี้มีชื่อว่า รักนิรันดร์ ค่ะ"

รักนิรันดร์งั้นเหรอ ช่างเป็นชื่อที่งดงาม

ลิลี่ถูกดึงดูดจากสร้อยนี้มากทีเดียว เธอถอนหายใจ "เป็นจี้ที่สวยอะไรแบบนี้"

ในตอนนี่นเอง มีเสียงของหญิงคนหนึ่งดังขึ้น "ที่รัก ดูสิ เจ้ารักนิรันดร์นี่สวยแค่ไหน ซื้อมันให้ฉันหน่อยสิ"

คู่รักคู่หนึ่งเดินเข้ามา ทั้งคู่หน้าตายอดเยี่ยม พวกเขาดูเหมาะสมกันมาก

พวกเขามองที่ลิลี่แล้วตกใจ "ลิลี่? ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ"

ทั้งคู่เป็นเพื่อนสมัยมหาวิทยาลัยของลิลี่ ผู้ชายคือลินคอล์น แดนน์ ส่วนผู้หญิงคือเดนิส วอร์เรน ลินคอล์นนั้นชอบลิลี่ในสมัยเรียนมหาวิทยาลัย

ไม่คาดคิดว่าพวกเขาจะมาพบกันหลังจากหลายปีที่ผ่าน