บทที่ 36

ชาร์ลต้องการหยุดเธอ "ไม่ มันไม่จำเป็นหรอก ผมจัดการเองได้"

ในเวลาเดียวกัน เหงื่อเย็น ๆ ก็พลันไหลชโลมกายเขา

เขาคือประธานของบริษัท แพลทินัม และเฟบี้ก็เป็นเพื่อนสนิทของลิลี่ หล่อนไม่รู้เรื่องนี้ได้ยังไง? เสียงเธอหยาบคายมากเวลาพูดกับเขา

"ก็ได้ ฉันจะไม่ยุ่ง เมื่อความสัมพันธ์ของคุณและลิลี่เข้าที่แล้ว อย่าลืมเลี้ยงมื้อเย็นฉันด้วยล่ะ!" เฟบี้เก็บมือถือลง กล่าวลาชาร์ลด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะหันหลังกลับไป

ในตอนนั้น เฟบี้ไม่ได้รู้เลยว่ารอยยิ้มบนใบหน้าของชาร์ลนั้นแปลกประหลาดเพียงใด

"ท่านประธานดาร์บี้ เรื่องสัญญา..."

ชาร์ลยิ้มและเดินกลับมาในห้องทำงาน

แดร์ริลกล่าวอย่างกระด้าง "เซ็นมัน!" เขาเสริมอีก "แต่ก่อนที่นายจะเซ็น มีอย่างหนึ่งที่นายต้องรู้ก่อน ฉันไม่สนว่านายเจอกับลิลี่ได้อย่างไร แต่ในใจนายคงรู้อยู่แล้วว่าต้องทำอย่างไรต่อไปในอนาคต"

ชาร์ลรีบตอบ "ผมเข้าใจ ผมเข้าใจ ผมสัญญา หนูน้อยลิลี่กับผม...ไม่สิ ไม่ใช่ คุณลินดันกับผมจะรักษาระยะห่างกันครับ"

แดร์ริลยอมรับและกล่าว "ก็ดี ถ้าอย่างนั้นก็ไม่มีอะไรแล้ว จำไว้ให้ดีล่ะ ในอนาคต อย่าได้คิดว่าตัวเองอยู่สูงนัก ไม่งั้นนายจะต้องอับอายเอาง่าย ๆ "

ชาร์ลรีบตอบตกลง "ครับ ครับ!"

เมื่อดูจากการกระทำของเขาก่อหน้านี้แล้ว ชาร์ลจึงกล่าว "ก่อนหน้านี้ท่านประธานดาร์บี้ต้องการรถยนต์ใช่ไหมครับ ถ้าอย่างนั้นเพื่อแสดงความจริงใจและการขอโทษ ผมขอมอบรถด้านนอกเป็นของขวัญให้ท่านประธานดาร์บี้ ฟังดูเป็นไงครับ?"

"จริงเหรอ? ถ้าอย่างนั้นฉันจะรับมันไว้แล้วกัน"

มันเป็นรถฟรี แหงล่ะ เขาต้องรับมันไว้อยู่แล้ว

ชาร์ลพยายามจะทำให้ชายหนุ่มประทับใจ เขากล่าว "ด้วยความยินดียิ่งครับ ท่านประธานดาร์บี้ เราเป็นพันธมิตรกันแล้ว รถแค่คันเดียวจะไปแพงอะไร? หลังจากเสร็จสิ้นการเซ็นสัญญา เชิญเลือกรถรุ่นใดก็ได้ที่คุณต้องการเลยครับ"

ครู่ต่อมา เมื่อสัญญาถูกเซ็นเรียบร้อยแล้ว แดร์ริลเดินออกมาจากห้องทำงาน ตามมาด้วยชาร์ล เขาชี้ไปที่ R8 สีขาวที่อยู่ตรงกลางโชว์รูมแล้วกล่าว "รุ่นนี้ดูดี ฉันเอารุ่นนี้แหละ"

ท้องไส้ของชาร์ลถึงกับปั่นป่วนในตอนนั้น

Audi R8 ราคา 1 ล้านเหรียญ!

"เป็นอะไรไป? นายไม่อยากให้ฉันเหรอ?" แดร์ริลหยอกล้อ เมื่อมองดูหน้าของชาร์ล เขาแทบจะท้องผูกอยู่แล้ว