บทที่ 362

หมอสูดหายใจเข้าไปสุดปอดก่อนจะประกาศอย่างอึมครึม "นายท่านชราแห่งแซนเดอร์ส อาการของนายน้อยแซนเดอร์สไม่ดีเลย กระบี่ได้แทงทะลุตัวของเขา และเขาเสียเลือดเยอะมากเกินไป รวมถึงอวัยวะภายในที่เสียหาย จากการผ่าตัดก่อนหน้านี้ ผมทำได้เพียงหยุดไม่ให้เลือดไหลมากกว่านี้และประคองอาการได้เพียงชั่วคราว จากที่ผมบอกได้ เขาน่าจะทนได้อีกเพียงวันเดียวเท่านั้น"

นายท่านชราแห่งแซนเดอร์สใจหาย เขากล่าว "แล้ว...แล้วอะไรจะเกิดขึ้นหลังจากนั้น?"

แดร์ริลกำหมัดอย่างไม่รู้ตัว เขารู้สุกเหมือนหัวใจจะหลุดออกมาจากปาก

หมอยังคงอึมครึม "นายท่านชราแห่งแซนเดอร์ส ผมได้พยายามอย่างเต็มที่แล้วครับ ได้โปรด เตรียมการสำหรับงานศพ" เขาก้มหัวให้แล้วเดินไป

นายท่านชราแห่งแซนเดอร์สเหมือนถูกฟ้าผ่า ตัวของเขาสั่นและเซถอยหลังไปหลายก้าว

"ที่รัก!" แนนซี่สะอื้นและตัวสั่นไม่หยุด

'เป็นไม่ได้ยังไง? แด๊กซ์จะไม่รอดงั้นเหรอ? เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!' แดร์ริลคิด

เขาตกตะลึง หูของเขาอื้ออึงไปหมด สมองของเขาขาวโพลน แด๊กซ์จะไม่รอด และทุกคนจะใจสลาย

ในเวลาเดียวกัน เดซี่ก็เดินมา ดวงตาของเธอดวง เธอตวาดใส่แดร์ริล "นายมันขยะ! ถ้าไม่ใช่เพราะนาย แด๊กซ์คงไม่เป็นแบบนี้! มันเป็นความผิดของนาย!" เธอตบแดร์ริล

ก่อนหน้านี้ แด๊กซ์ก็เจ็บเพราะภรรยาของแดร์ริล และเขาก็เกือบจะพิการ ตอนนี้ แด๊กซ์ก็กำลังจะตายเพราะแดร์ริลอีก

แดร์ริลรู้สึกผิดอย่างที่สุด เขาไม่สามารถพูดอะไรได้เลยสักคำ ดวงตาของเขาแดงก่ำจากน้ำตา

เดซี่พูดถูกแล้ว มันเป็นความผิดของเขา หากไม่ใช่เพราะเขา แด๊กซ์คงไม่เจ็บปวด