บทที่ 367

แดร์ริลนั้นไม่ถูกรบกวนจากการโดนหัวเราะเยาะเย้ย

"คุณนิวแมน ผมจริงจัง ได้โปรดบอกผมคุณจะขายมันในราคาเท่าไหร่? ผมต้องการมันเพื่อช่วยชีวิตคน!" เขากล่าวอย่างสัตย์จริง

นี่มันผ่านไปเป็นเวลาสองชั่วโมงแล้ว แดร์ริล ไม่มีทางรับรู้ได้เลยว่าแดกซ์เป็นอย่างไรบ้าง บาดแผลของเขาจะสาหัสหนักหนากว่าเดิมไปแค่ไหน

"เพื่อช่วยชีวิต? ชีวิตใคร?" เซอร์ซีหน้านิ่ว

แดร์ริลมาที่นี่เหงื่อท่วมตัว และเขาไม่สนใจเอเวลินที่ตบหน้าเขาก่อนหน้านี้ ดูเหมือนเขาจะตกอยู่ในอาการตื่นตระหนก

"แดกซ์" แดร์ริลตอบ

'แดกซ์ แซนเดอร์?' เซอร์ซีคิด

แดร์ริลดูเหมือนไม่ได้อำเล่น เซอร์ซีวางแก้วไวน์ลง และมอบสร้อยคอให้เขาทันที "ถ้าเป็นอย่างงั้น ไปช่วยเขาก่อน แล้วเราค่อยมาคุยกันเรื่องเงินทีหลัง"

ชีวิตคนกำลังจะดับสิ้น! แน่นอนเธอจะต้องช่วยเขา

แดร์ริลเต็มเปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้น ขณะที่เขาเร่งรีบไปรับสร้อยคอ

อย่างไรก็ตาม เอเวอลินโน้มนัวเข้ามาคว้าดวงใจแห่งมหาสมุทรออกไปจากเซอร์ซี

"แก!" แดร์ริลมองแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง "เอามาให้ฉัน ฉันต้องการจะช่วยชีวิตเขา!"

เอเวอลินกำสร้อยคอในมือแน่หนาอย่างภาคภูมิใจ "ทำอย่างกับว่าฉันจะสนใจ แกอยู่ตรงนั้นแหล่ะ ถ้าแกเข้ามาใกล้ ฉันจะทำลายมัน"

เธอถ่ายโอนความแข็งแกร่งของเธอจากพลังงานของเธอ จนกระทั่งพลังงานมารวมกันอยู่ในมือ หากเธอกำมันแน่นขึ้นแค่นิดเดียว เอเวลินนั้นก็สามารถทำลายดวงใจแห่งมหาสมุทรได้ทันที

"เอเวอลิน..." เซอร์ซีเรียกหาอย่างตื่นตระหนก สีหน้าของเธอเคร่งเครียด