บทที่ 369

"เร็วเข้า" เอเวอลินหน้าบึ้ง กำมือของเธอพร้อมจะทำลายสร้อยคอ

ในระหว่างนั้นเซอร์ซีก็ทนต่อไปไม่ไหว

"เอเวอลิน พอได้แล้ว" เซอร์ซีกล่าวเบา ๆ

ถึงแม้ว่าแดร์ริลจะทำให้เธอผิดหวังถึงสองครั้งและหนีหายไปจากตำหนัก ไม่แน่ว่าเขาอาจจะมีเหตุผลสำคัญจริง ๆ

เอเวอลินนั้นใจหนักแน่น เธอส่ายหัว "เซอร์ซี อย่าไปรู้สึกแย่ให้กับคนอย่างเขา"

เอเวอลินยิ้มเมื่อมองแดร์ริลกำลังอดกลั้นกับความโกรธของเขา "ยังไงต่อ? แกต้องการจะสู้กับฉันงั้นหรอ? ฉันให้แกอีกสามวินาทีเพื่อมาล้างเท้าฉัน ไม่อย่างงั้นแกก็จะไม่ได้เห็นดวงใจแห่งมหาสมุทรอีก"

"สาม!" เธอเริ่มนับ น้ำเสียงเย็นชา

"สอง!"

แดร์ริลยังคงนิ่งเงียบอยู่ ร่างกายเขาสั่นระรัวสู้กับความโกรธของตัวเองหากเขาไม่ยอมทำตาม ชีวิตของแด๊กซ์คงดับสลาย ถ้าแด๊กซ์จะต้องมาตายเพราะเหตุนี้ เขาคงได้ใช้ชีวิตที่เหลือไปกับความรู้สึกผิด

แดร์ริลกัดฟันและก้าวเดินไปหาเอเวแลิน ภายใต้สายตาของเหล่าคุณผู้หญิง เขาคุกเข่าต่อหน้าเอเวลินและค่อย ๆ ถอดรองเท้าเธอออกอย่างนุ่มนวล

เท้าของเธอนั้นขาวและสะอาด ไม่จำเป็นต้องทำความสะอาด เธอเพียงแค่ต้องการทำให้เขาขายขี้หน้า ขณะที่เขากัดฟัน เขาวางเท้าของเธอลงในถ้วยน้ำอุ่น เขาไม่ต้องการจะต่อล้อต่อเถียงกับเธออีกต่อไป ดังนั้นเขาจึงขยับอย่างอ่อนโยนนุ่มนวลไม่แสดงอาการโกรธใด ๆ ออกมา เขาล้างเท้าเธออย่างจดจ่อ

ในระหว่างนั้นคุณผู้หญิงทั้งหลายก็หัวเราะลั่นดังออกมา และบางคนถึงกับหยิบโทรศัพท์ออกมาถ่ายวีดีโอแดร์ริล ราวกับว่ามันเป็นข่าวใหญ่

แดร์ริลรู้สึกถึงเลือดขึ้นหน้า แต่เขาก็ไม่ทีทางเลือกอื่น