บทที่ 374

”บอกมาสิ ว่าแกทำอะไรได้?” ซาแมนธาชายตามองแดร์ริลอย่างรังเกียจ

แดร์ริลไม่อยากเสียเวลาเถียงกับซาแมนธา เขาบอกลิลี่ “ไม่เป็นไร ในเมื่อแม่ของเธอเชื่อมั่นในแฟนเก่าของเธอก็ปล่อยให้เธอเชื่อไป”

“แฟนเก่าอะไร?!” ลิลี่กระวนกระวายขณะกล่าว “สามีที่รัก เรย์กับฉันนั้นไม่มีอะไรกัน เขาแค่เคยตามจีบฉันแต่เราก็ไม่เคยคบหากัน!”

แดร์ริลนั้นอารมณ์เสีย เขาอยากจะเห็นว่า เรย์ คนนี้เลิศเลอแค่ไหน ถึงขนาดแม่ยายของเขายังนึกถึง

ซาแมนธาหยิบมือถือออกมาและโทรหา

ซาแมนธายิ้มแฉ่ง หลังจากรอได้ไม่นานก็มีคนรับสาย เธอเปลี่ยนน้ำเสียงให้นุ่มนวลขึ้นและกล่าว”ฮัลโหล เรย์? นี่ป้าซาแมนธาเอง ช่วยมาที่โรงพยาบาลได้ไหม? ฉันมีเรื่องอยากจะรบกวนคุณ ฉันจะรอคุณอยู่ที่นี่”

เมื่อซาแมนธาวางสาย เธอมองไปที่ เอลีนอร์อย่างพอใจในตัวเอง “คอยดู เรย์จะมาถึงในอีกไม่ช้า ตราบใดที่เขาเห็นด้วยที่จะช่วยเรา เราก็จะได้เงินของเราคืน!”

“พูดจริงเหรอ?” คนอื่น ๆ ที่เหลือเริ่มส่งเสียง

“ถ้าเขาสามารถเอาเงินมาคืนให้พวกเราได้ เราจะขอบพระคุณอย่างสูง!”

ซาแมนธาขบขันขณะยืนขึ้นกล่าว “พวกคุณไม่มีทางรู้หรอกเรย์ดูแลฉันดีแค่ไหน เมื่อตอนเขาไล่ตามจีบลูกสาวฉัน ฉันได้รับของขวัญแทบจะรายวัน ครั้งหนึ่งเขาเคยให้สร้อยข้อมือพลอยทัวร์มาลีนกับฉัน มันราคามากพอ ๆ กับรถยนต์ BMW!”

ทุกคนต่างมองซาแมนธาอย่างอิจฉา เธอชื่นชอบจะเป็นจุดสนใจของผู้คน เธอกล่าวต่อ “และครั้งหนึ่ง โทรศัพท์ของฉันเคยถูกขโมยในห้าง และฉันโทรหาเรย์ ให้ทายว่าเกิดอะไรขึ้นต่อ?”

“เกิดอะไรขึ้น?” พวกเขากันอย่างพร้อมเพรียง