บทที่ 389

แคทเธอรีนจ้องมองที่ถ้วยปรุงยาทำมือ ในระหว่างที่นวดแดร์ริล

โอสถที่ปรุงเสร็จเรียบร้อยเป็นสิ่งเดียวที่เธอต้องการ จากนั้นเธอก็จะฟื้นฟูพลังระดับขั้นกลับมา! ในระหว่างนี้เธอต้องคอยเอาใจเขาให้ถึงที่สุด

แดร์ริลยิ้ม เขาสามารถมองไปที่ทรวดทรงเย้ายวนของเธอในระหว่างปรุงโอสถ เขาช่างเบิกบานใจ

ทันใดนั้นเขาก็ถามอย่างเป็นกันเอง “มิสแคทเธอรีน ผมขอถามอะไรคุณบางอย่างได้ไหม”

​“อะไรล่ะ?”

“ห้องของผู้อำนวยการใหญ่อยู่ที่ไหน? ผมเข้ามาเรียนที่สถาบันหกวิถีค่อนข้างนานแล้ว ยังไม่เคยเห็นเลย”

แดร์ริลยังมีภารกิจที่จะต้องขโมยคัมภีร์อยู่ และมีบางเล่มที่ยังคงอยู่กับผู้อำนวยการใหญ่ เขาได้สำรวจสำนักงานของโรงเรียนหลายครั้งแต่เขาก็ยังไม่พบตำแหน่งของห้อง

“เราไม่มีห้องของผู้อำนวยการใหญ่” แคทเธอรีนหัวเราะเบา ๆ

อะไร? ไม่มีห้องของผู้อำนวยการใหญ่? แดร์ริลงุนงง

แคทเธอรีนพยักหน้า “แม้เกรแฮม พอตเตอร์ จะเป็นผู้อำนวยการใหญ่ แต่เขาก็มาโรงเรียนน้อยครั้งมาก เขาเป็นคนสมถะ เขาเลยตัดสินใจว่าไม่จำเป็นต้องมี”

แดร์ริลหัวหมุน หรือจะไม่มีห้องของผู้อำนวยการจริง ๆ? แล้วเขาจะขโมยคัมภีร์ได้อย่างไร?

แคทเธอรีนซักถาม “แดร์ริล ทำไมอยู่ ๆ นายมาถามหาห้องผู้อำนวยการใหญ่?”

“ผมทึ่งกับผู้อำนวยการใหญ่ ผมเคยได้ยินชื่อเสียงของเขาก่อนที่จะได้มาเข้าเรียนในสถาบันหกวิถี ผมรู้ว่าเขาเป็นสมาชิกอาวุโสของสำนักบู๊ตึ้ง เขาเป็นคนที่โด่งดังและทรงพลัง” แดร์ริลโกหก ทำหน้าตาน่าเอ็นดู “ด้วยเหตุนี้ ผมเลยยกย่องเขาเป็นบุคคลต้นแบบ ผมนึกถึงเขาอยู่บ่อยครั้ง”

แคทเธอรีนพยักหน้า “ใช่ เกรแฮมเขานั้นทรงพลัง เขาเป็นสมาชิกอาวุโสที่แข็งแกร่งคนหนึ่งของสำนักบู๊ตึ้ง ปรากฏว่าเมื่อสองปีก่อนเขาอยู่ในระดับปรมาจารย์ยุทธขั้นที่ห้า และเขาใกล้ที่จะบรรลุไปเป็น ปราชญ์ยุทธ!”

อะไร? ปรมาจารย์ยุทธขั้นที่ห้า เขาแข็งแกร่งพอ ๆ กับแม่ชีแห่งโชคชะตา!

แดร์ริลห้ามตัวเองไม่ได้เอาแต่กล่ำกลืนน้ำลาย เขานั้นทรงพลังมาก ถ้าแดร์ริลได้เจอกับเขา แดร์ริลคงไม่มีลูกไม้อะไรไปต่อกรแน่

ปัง!

ทันใดนั้นถ้วยลายครามปรุงยาก็ระเบิด มีเม็ดยาลอยพริ้วอยู่บนอากาศ โอสถบูรณาการหกเม็ด ตกลงมาอยู่ในมือของแดร์ริล

แคทเธอรีนมองไปที่ยาหกเม็ดอย่างไม่เชื่อสายตา เธอสั่นระรัวด้วยความตื่นเต้น

“มิสแคทเธอรีน โอสถนี้สำหรับคุณ” แดร์ริลยิ้ม และมอบเม็ดยาให้เธอหนึ่งเม็ด “เม็ดยานี้จะช่วยให้คุณฟื้นฟูมาได้สองขั้น”