บทที่ 400

คนจำนวนมากมองที่พวกเธอแล้วตอนนี้ นักเลงหลายคนหัวเราะเบา ๆ

"โยเอลได้เป้าหมายใหม่แล้วแฮะ"

"สองคนนั้นโคตรเด็ด! โยเอลนี่รสนิยมดีชะมัด"

พวกเขาคุยกันในหมู่นักเลง โยเอลนั้นอับอายเล็กน้อย เขาไม่เคยพลาดในการจับสาวที่เขาต้องการมาก่อน หากเขาทำไม่สำเร็จวันนี้ มันต้องเป็นอะไรที่น่าอับอายสำหรับเขาสุด ๆ แน่

ด้วยเหตุนั้น เขาจึงกระดกเบียร์ แล้วคว้าควีนนี่ไว้ เขากล่าว "ฉันบอกได้เลยว่าเธอเป็นสเปคฉัน ถ้าเธอไม่ดื่มกับฉัน ก็อย่าหวังจะได้ออกไปวันนี้!"

ควีนนี่ไม่แม้แต่จะขยับตัว เธอสะบัดมือของเขาออก แล้วมองเขาด้วยความดูถูกและขยะแขยง "กล้าดียังไง ไม่รู้เหรอว่าสามีของลูกพี่ลูกน้องของฉันเป็นใคร? เขาคือแดร์ริล ดาร์บี้!" เธอกล่าวด้วยความภาคภูมิใจ

ก่อนหน้านี้ หากเธอเผชิญกับเหตุการณ์แบบนี้เข้า เธอคงกระวนกระวายสุด ๆ ยังไงก็ตาม เมื่อเธอรู้ว่าแดร์ริลนั้นมีอำนาจถึงขนาดทำให้ดาราคำนับเขาได้ เขาก็ต้องจัดการกับนักเลงจิ๊บจ๊อยนี่ได้อย่างง่ายดาย

อะไรนะ? แดร์ริล ดาร์บี้? พวกเขาต้องตะลึงเหรอ? หมอนั่นเป็นใคร? เขาทรงอำนาจเหรอ?

โยเอลขมวดคิ้ว เขาเริ่มสร่างทีละน้อย เขาไม่รู้หรอกว่าแดร์ริลเป็นใคร แต่บรรยากาศของควีนนี่นั้นทั้งมั่นใจและน่ากลัว แดร์ริลเองก็เป็นอันธพาลเหมือนกันรึเปล่า?

เขาส่ายหัว เขาไม่ต้องการมีปัญหา หากว่าแดร์ริลนั้นทรงอำนาจขึ้นมาจริง ๆ

เขาหัวเราะแล้วกล่าว "ช่างมัน ผมจะไม่ยุ่งกับพวกคุณแล้วกัน"

เมื่อเขาจากไป ลิลี่และควีนนี่ก็มองหน้ากันอย่างแปลกใจ แดร์ริลทรงพลังขนาดนั้นเชียว? นี่ชื่อของเขาก็เพียงพอในการไล่ใครออกไปเลยเหรอ?