บทที่ 401

จีนยังคงเงียบกริบ เพราะเธอแอบหนีมา อาจารย์ของเธอบอกไว้ชัดเจนว่าสาวกสำนักง้อไบ๊ ไม่อนุญาตให้ไปสถานบันเทิง อย่างเช่นบาร์หรือคาราโอเกะ

"อาจารย์ ฉัน... ฉันไม่ได้เข้าไป ฉันอยู่แค่ที่หน้าประตูทางเข้า" จีนโกหก

แม่ชีแห่งโชคชะตาพยักหน้า "นั่นพอรับได้ จำเอาไว้ในฐานะหนึ่งในหกสำนักหลัก เราไม่สามารถจะเข้าไปในสถานที่แบบนี้ได้ ฉันจะไปถึงในเร็ว ๆ นี้"

"รับทราบ อาจารย์!"

จีนถอนหายใจ โล่งอกหลังจากวางสายและวิ่งเหยาะ ๆ กลับเข้าไปในบาร์

ลิลี่และควีนนี่ดื่มไปพอประมาณ หลังจากนั้นลิลี่ก็ไปเข้าห้องน้ำ เป็นเวลาประมาณเที่ยงคืน

ควีนนี่เลื่อนหน้าจอโทรศัพท์ของเธอในระหว่างรอลิลี่ ผู้หญิงทรวดทรงโค้งเว้าเดินเข้ามาในบาร์พร้อมแส้ในมือของเธอ ใบหน้าสวยงามอันเงียบสงบจนอ่านสีหน้าไม่ออก การก้าวเดินของเธอดูบางเบาราวกับขนนกและดูเหมือนเธอลอยตัวเลื่อนเข้ามา

นั่นคือ แม่ชีแห่งโชคชะตา

เงียบสงัด

ทั้งบาร์ตกอยู่ในความเงียบในขณะที่เธอปรากฏตัว

รังสีของเธอนั้นล้นหลามขนาดที่ว่า ดีเจ ยังหยุดเล่นเพลง

ทุกคนจับจ้องไปที่แม่ชีแห่งโชคชะตา

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!"

หลังจากนั้นไม่นานเสียงหัวเราะดังลั่นแทรกขึ้นมาในความเงียบ มีอันธพาลยืนขำกุมท้องอยู่ไม่ไกล

"ฮ่าฮ่า อะไรกันเนี่ย แม้แต่แม่ชีแห่งโชคชะตาก็มาเที่ยวบาร์แล้วเดียวนี้? โลกเปลี่ยนไปแล้วจริง ๆ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!" เสียงหัวเราะของพวกเขาช่างเสียดแทง

แม่ชีแห่งโชคชะตาสวมชุดเดรสยาวแทนเสื้อคลุมนักพรตของเธอ และปล่อยผมสลวย สิ่งเดียวที่ผิดปกติของเธอคือแส้ในมือของเธอ มันทำให้เสียภาพลักษณ์ความเป็นแม่ชีของเธอ

"โยเอล โลกนั้นเปลี่ยนไปจริง ๆ ช่างเป็นแม่ชีที่แปลกประหลาด! ฮ่าฮ่าฮ่า!" อันธพาลอีกคนโวยขึ้นมา

แม่ชีแห่งโชคชะตาไม่กล่าวคำใด ๆ

อย่างไรก็ตาม โยเอล ฟิชเชอร์ คงอยากตาย เขาเข้าไปหาแม่ชีแห่งโชคชะตากับอันธพาลอีกคนด้วยรอยยิ้มและไปหยอกล้อเธอ "แม่ชีแห่งโชคชะตาคุณอยากใช้เวลาในค่ำคืนนี้กับผมไหม? ผมรู้สึกเหมือนรู้จักกับคุณมาเนิ่นนาน ผมพร้อมที่จะ..."

เพี้ยะ!