บทที่ 411

แดร์ริลต้องไม่ขึ้นไปบนเวทีต่อสู้เด็ดขาด หากเขาตายในการประลอง ใครจะสามารถหาโอสถบูรณาการมาให้แคทเธอรีนได้?

เมื่อเธอนึกถึงโอสถบูรณาการ แคทเธอรีนกัดริมฝีปากและยื่นขวดน้ำให้กับแดร์ริล "ดื่มน้ำไหม แดร์ริล?"

"ไม่จำเป็น ผมต้องการคนนวดเท้า" แดร์ริลตอบอย่างเป็นกันเอง

อะไร?

แคทเธอรีนเดือดดาล ลูกศิษย์ของเธออยู่ที่นี่ทั้งหมด เธอจะไปนวดเท้าเขาได้อย่างไร?

"เดี๋ยวก่อน ไว้ค่อยทำที่ออฟฟิศ ได้ไหม?"

"ไม่เป็นไร ไว้ก่อนก็ได้" แดร์ริลพยักหน้าในระหว่างที่เขาจดจ่ออยู่บนเวทีการต่อสู้

ในเวลาเดียวกัน คนจากตระกูลไทชิขึ้นไปบนเวทีและกล่าวกับซอว์เยอร์ "ฟาเบียน ทราวิส จากตระกูลไทชิ ฉันมาที่นี่เพื่อขอท้าประลอง"

ซอว์เยอร์ยิ้ม "ปรมาจารย์อาวุโสขั้นที่ห้า? ได้โปรดเถอะ"

ฟาเบียนไม่เสียเวลา เขาหันตัวและต่อยซอว์เยอร์

อย่างไรก็ตาม หมัดนั้นทั้งอ่อน และปวกเปียก

ซอว์เยอร์หัวเราะ "แกยังไม่ได้กินข้าวมารึยังไง?"

"โอ้ ไม่! ฟาเบียนเป็นไอ้ขี้แพ้ หมัดนั้นช่างปวกเปียก"

"ถูกต้อง..."

ทุกคนรอบ ๆ เวทีต่างหยักหน้า

ปัง!

พวกเขาแลกหมัดปะทะใส่กัน และสีหน้าหยิ่งผยองของซอว์เยอร์ก็เปลี่ยนไปในทันที

เขาสัมผัสได้ว่าฟาเบียนดูดกำลังภายในของเขาขณะที่กำปั้นของเขาแตะโดนตัวฟาเบียน เขาสูญเสียพลังงานภายในไปถึงหนึ่งในสาม

"วิถีดูดพลังปราณ!"

"ว้าว! นี่มันคือวิชามหัศจรรย์ของตระกูลไทชิ วิถีดูดพลังปราณ!" ใครบางคนตะโกนขึ้นท่ามกลางฝูงชน

วิถีดูดพลังปราณ นั้นคือทักษะพิเศษที่สมาชิกตระกูลไทชิได้ฝึกฝน มันจะจดจ่อไปที่การไม่โจมตีคู่ต่อสู้แต่จะดูดพลังภายในของคู่ต่อสู้แทน พวกเขาจะซึมซับพลังเข้าสู่ร่างกายเพื่อเสริมความแข็งแกร่งทักษะของเขา

ฟาเบียนยิ้มเย็นชา ขณะที่เขาฉวยโอกาสเตะเข้าไปที่ท้องของซอว์เยอร์

ซอว์เยอร์ร้องตะโกนในความเจ็บปวด ในระหว่างที่กลิ้งตกลงออกจากเวที เขาอ่อนแอเกินไปที่ยืนขึ้น!

"ขอบคุณ!" ฟาเบียนก้มโค้งอยู่ที่กลางเวที เขากวากสายตาไปรอบ ๆ เวทีอย่างช้า ๆ