บทที่ 410

ซอว์เยอร์นั้นมั่นใจมากพอที่ปล่อยให้แอรอนโจมตีก่อน

ฝูงชนต่างประหลาดใจ

สีหน้าแอรอนนั้นเดือดดาลเป็นสีแดงเขารู้สึกเหมือนถูกเหยียดหยาม เขาเย้ยหยัน "อย่ามาโทษฉันทีหลัง แกขอร้องความตายนี้เอง"

เขาตะโกนข่มขวัญและดีดตัวขึ้นไปในอากาศราวกับกระสุนก่อนจะพุ่งเข้าใส่ซอว์เยอร์กับกำปั้นของเขา! เขารวบรวมพลังทั้งหมดไปที่หมัดของเขา! การตัดต้นไม้ที่โตเต็มที่เป็นเรื่องง่ายสำหรับเขา!

ตุ้บ

หมัดของเขาปะทะเข้าไปเต็ม ๆ อย่างรุนแรงที่ตัวของซอว์เยอร์ แต่เขาก็ยังยืนหยัดไม่สั่นไหว ราวกับก้อนหินศิลา!

อะไร?

แอรอนแสดงสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างมากในวินาทีต่อมาเนื่องจากความเจ็บปวดจากแขนของเขา เขาก้มลงมองและเห็นกระดูกที่ข้อมือของเขาแตกเป็นเสี่ยง ๆ !

"อ๊าก" เขากรีดร้องในความเจ็บปวด เขามองไปที่ซอว์เยอร์อย่างไม่เชื่อสายตาและมีสีหน้าที่หวาดผวา!

"วิถีพิชิตมังกร?"

มันคือวิชาขั้นสุดยอดของนิกายวนิพก ซึ่งมันจะเพิ่มพลังการป้องกันอย่างมหาศาล! ผู้ซึ่งจะสำเร็จวิชานี้ได้จะต้องมีพรสวรรค์อย่างสูงในการบ่มเพาะ! ไม่มีใครคาดคิดว่าคนมอมแมมอย่างซอว์เยอร์จะรู้จักทักษะนี้

ซอเยอร์ยิ้มอย่างมีเลศนัย "นายได้ใช้โอกาสของนายไปแล้ว ทีนี้ถึงตาของฉันบ้าง"

จากนั้นเขาพุ่งฝ่ามือไปที่หน้าอกของแอรอน!

ฟิ๊ว!

แอรอนไม่สามารถหลบได้ทันเวลา เขาถูกเหวี่ยงไปก่อนที่จะลงกระทบกับพื้นเสียงดัง เขาสลบไปในทันที ไม่มีทางรู้ได้ว่าเขายังมีชีวิตอยู่หรือไม่!