บทที่ 418

เซอร์ซีก็ประหลาดใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น "เอเวอลิน นี่—"

"นี่มันไม่มีอะไร เขาชนะก็เพราะโชคช่วย" เอเวอลินกล่าวเย็นชา แดร์รินั้นอยู่ถูกที่ถูกเวลา ไวแอทสูญเสียพลังงานไปตอนต่อสู้กับเอเวลิน มันไม่มีเกียรติสำหรับแดร์ริลที่โจมตีไวแอทด้วยกำลังภายในของเขา

สีหน้าเดซี่นั้นแดงมะเดื่อและร่างกายของเธอสั่นระริก เธออยู่ในอาการตกใจ

ไอ้คนไร้ค่านั้นชนะได้อย่างไร?

ฉะนั้นเธอจะต้องสารภาพรักกับเขาต่อหน้าคนทั้งโรงเรียน?

ไม่! เธอจะทำได้ยังไง? เธอจะไปสารภาพรักกับลูกเขยบ้านคนอื่นได้ยังไง?

เสียงปรบมือยาวเพียงหนึ่งนาที แดร์ริลยืนอยู่บนเวที และมองไปรอบ ๆ ก่อนจะกล่าว "มีใครอยากจะขึ้นมาท้าประลองไหม?"

"สเปนเซอร์ ลุค จากสำนักยอดบรรพตขอรับคำท้า"

ชายหนุ่มค่อย ๆ ลุกขึ้นจากฝูงชน

"อะไร? สเปนเซอร์ ลุค จากสำนักยอดบรรพต?"

ทุกคนประหลาดใจ และพวกเขาเริ่มส่งเสียงร้อง

ถ้าไวแอทคืออันดับหนึ่ง งั้นสเปนเซอร์ก็คืออันดับสอง

เขาอายุเพียงยี่สิบปี แต่เขาก็อยู่ในระดับปรมาจารย์อาวุโสขั้นที่ห้าแล้ว เขามีพรสวรรค์เหมือนกับไวแอท

สำนักยอดบรรพตเป็นสำนักเล็ก ๆ เหตุผลเดียวที่มันโด่งดังขึ้นมาก็เพราะ สเปนเซอร์

ทุกสำนักต่างอิจฉาสำนักยอดบรรพต พวกเขารู้สึกว่าสำนักนั้นโชคดี ที่มีคนมีพรสวรรค์อยู่ในตระกูล เขาโด่งดังจริง ๆ