บทที่ 440

แดร์ริลรู้สึกมีความสุขกับอาหารเช้าที่ลิลี่ดูแลจัดเตรียมไว้ให้

แดร์ริลรู้สึกเจริญอาหาร ผลก็มาจากความสุขที่เขาได้หยอกล้อกับเอเวอลินเมื่อวาน เขาแม้กระทั่งหลับสนิทเต็มอิ่ม และตื่นขึ้นมาอย่างสดชื่นสดใส

คัมภีร์โอสถแห่งอนันต์นั้นกล่าวไว้ถูกต้อง ตอนนี้เขาหายดีเป็นปกติแล้วหลังจากผ่านไปสามวันตั้งแต่ที่เขาทานยาฟื้นสภาพเก้าโอสถ

แดร์ริลอาบน้ำหลังจากที่ลิลี่ออกไปโรงเรียน เขาได้ยินเสียงเปิดประตูในทันทีหลังจากที่เขาอาบน้ำเสร็จและกำลังจะเปลี่ยนเสื้อผ้า เอเวอลินก็เดินรีบร้อนเข้ามา

“ฉันขอเตือนแก อย่ามายียวนฉันในวันนี้ พาฉันไปหาคุณปู่เร็วเข้า” เอเวอลินกล่าวเย็นชา ขณะเธอลากแดร์ริลไปที่สถาบันหกวิถี

เอเวอลินจะจดจำความน่าอับอายและความทุกข์ทรมานที่เธอถูกกระทำจากแดร์ริล

แดร์ริลปล่อยให้เอเวอลินลากตัวเขาไปจนถึงทางเข้าของสถาบันหกวิถี

“เอาล่ะ เอาล่ะ เรามาถึงทางเข้าแล้วตอนนี้ หยุดลากฉันได้แล้ว... ทำเหมือนกับฉันจะวิ่งหนีไปไหนได้...”แดร์ริลบ่นพึมพัม

แดร์ริลถอนหายใจก่อนจะกล่าว

มันเป็นช่วงเวลาพัก และบรรดานักเรียนก็กระจายตัวอยู่เต็มทั่วพื้นที่ของโรงเรียน แดร์ริลจะพาเอเวอลินผู้มีผมสีแดงเด่นสง่าอยู่เข้าไปได้อย่างไร?

แดร์ริลช่วยไม่ได้ที่จะส่ายหัวและกล่าวกับเอเวอลิน “เธอจะว่ายังไง... ถ้าเธอรออยู่ข้างนอก?”

มันจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ถ้าหากมีนักเรียนเห็นเอเวอลินเข้า อย่างไรก็ตามมันคงจะเป็นงานยากที่จะต้องอธิบายกับเจ้าหน้าที่ของโรงเรียนฟัง ถ้าเธอถูกจับได้

“ไม่ ฉันจะต้องไปกับแก อย่าแม้แต่คิดว่าจะมาล้อเล่นกับฉัน” เอเวอลินจ้องไปที่แดร์ริลเป็นคำตอบโดยไม่ต้องถกเถียงอีก

หลังจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวาน แดร์ริลนั้นเป็นสารเลวโดยสมบูรณ์ในสายตาของเอเวอลิน

เธอคงจะไม่เชื่อคำพูดของเขาอีกต่อไปแล้ว

แดร์ริลยิ้มขวยเขินและกล่าว ”ได้ แต่เธอจะต้องทำตามฉันเมื่อเราได้เข้าไปข้างใน ไม่อย่างงั้นอย่าแม้แต่จะคิดที่จะเข้าไปข้างในกับฉัน”

เอเวอลินตกลง เธอจะเชื่อฟังเขาและทำตามแผนของแดร์ริล ตราบใดที่มันจะนำพาเธอไปหาคุณปู่ของเธอ

“ม้วนผมของเธอขึ้นไป และใส่หมวกซะ” แดร์ริลกล่าวอย่างอดทน

สาวผมแดงเดินเตร่ไปทั่วโรงเรียนนั้นมันสังเกตุเห็นได้ง่ายเกินไป

เอเวอลินทำตามคำบอกของแดร์ริล

มันมีห้องลับในสถาบันหกวิถี วัตถุประสงค์ของห้องลับนี้ก็เพื่อจะไว้ใช้กักตัวนักเรียนที่ฝ่าฝืนกฏของโรงเรียน