บทที่ 442

แดร์ริลพงกหัว “แน่นอนที่สุด นั่นคือผมเองและไม่ใช่เพียงแค่นั้น ความจริงคือ กุนซือพัดขาว—เชสเตอร์ วิลสัน และผมคือพี่น้องร่วมสาบานกัน”

อะไร

ไซออนตกใจเมื่อได้ยินคำกล่าวนั้น

เชสเตอร์คือผู้ที่มีอำนาจสั่งการสูงสุด สายตรงรองมาจากเจ้านิกายตำหนักอมตะ ตำแหน่งของเขาอยู่ใต้เจ้านิกาย แต่อยู่เหนือคนอื่นเป็นพัน ๆ คนในนิกาย แม้แต่จตุราชันย์พิทักษ์ยังต้องทักทายด้วยความเคารพนับถือ

มันเป็นเรื่องยากที่จะเชื่อว่าไอ้เด็กเหลือขอที่อยู่เบื้องหน้าไซออน นั้นคือพี่น้องร่วมสาบานของ กุนซือพัดขาว!

ความโศกเศร้าของไซออนก็เปลี่ยนเป็นปลื้มปิติในทันทีขณะเขาหัวเราะ “ที่ผ่านมาทั้งหมด มันกลายเป็นว่านายคือหนึ่งในพวกเรา ในตอนนี้ฉันจะต้องดูตลกมากแน่ในสายตาของนาย”

แดร์ริลโบกมือของเขา “อีกอย่าง นายท่านชราเฟเธอร์สโตน คุณจำได้ไหมว่าคุณซื้อเม็ดยาเทวะในระหว่างการประมูลของโรเจอร์ ผมเป็นคนที่ช่วยคุณไว้ ตอนที่โอสถหมดสรรพคุณและทำให้คุณได้รับพิษ คุณหมดสติหลับไป นั่นคือเหตุผลที่คุณไม่เห็นหน้าผม”

“นาย…” ในเวลานั้น สีหน้าของไซออนก็เปี่ยมไปด้วยความซาบซึ้ง!

แดร์ริลหัวเราะเมื่อเขาเดินไปที่ไซออน และปลดปล่อยคลายจุดลมปราณของเขา

ไซออนเริ่มขยับกล้ามเนื้อกับอิสระที่ได้กลับคืนมา ขณะได้ยินเสียงแตกกระจายไปทั่วร่างกายของเขา รังสีทรงพลังพุ่งพล่านออกมาจากตัวเขาทันที

‘แ-่ง นายท่านชรามีพลังแข็งแกร่งถึงขนาดนี้!' แดร์ริลแอบประหลาดใจอย่างลับ ๆ

ไซออนเพิ่งบรรลุขั้นเป็นระดับปรมาจารย์อาวุโสขั้นที่ห้าในระหว่างการประมูลของโรเจอร์ แต่หลังจากนั้นเพียงสองเดือนเขาก็กลายเป็นปรมาจารย์ยุทธ์ขั้นที่ห้าแล้ว! ความรวดเร็วในการบ่มเพาะของเขาช่างน่ากลัวจริง ๆ !

ไม่น่าแปลกใจเลยที่ตำแหน่งราชสีห์ทองคำทำให้บรรดาผู้บ่มเพาะทุกคนสั่นสะท้านด้วยความกลัว!

ขณะที่แดริลยังคงตกตะลึง ไซออนเดินเข้าไปหาเขาและจับมือเขาด้วยความซาบซึ้งใจ “ขอบคุณมากที่ช่วยชีวิตฉันไว้ มิสเตอร์แดร์ริล ฉันเป็นหนี้ชีวิตนายตลอดไป ฉันจะไปเยี่ยมนายที่ฮอล์และจะแสดงความขอบคุณเมื่อฉันหายดีเป็นปกติแล้ว”

แดร์ริลโบกมือของเขา

“นายท่านชราเฟเธอร์สโตน ยังมีเรื่องสำคัญอีกเรื่องหนึ่ง อย่าบอกใครเกี่ยวกับตำแหน่งของผมในนิกายตำหนักอมตะ แม้แต่กับหลานสาวของคุณเอง อย่างไรซะ ผมก็ยังคงเป็นนักเรียนในสถาบันหกวิถี…”

“ไม่ต้องห่วงมิสเตอร์แดร์ริล ฉันจะไม่กล่าวถึงเรื่องนี้กับใคร!”

แดริลพยักหน้าและตัดบทเข้าสู่หัวข้อหลัก “นายท่านชราเฟเธอร์สโตน คุณครอบครองคัมภีร์มหาปริศนาตามที่หกสำนักหลักบอกไว้ มันคือเรื่องจริงไหม?”