บทที่ 485

ระหว่างที่เขากำลังดื่มน้ำ เขารู้สึกว่าขาของเขาไปกระทบกับอะไรบางอย่างที่แข็งกร้าว เขาคิดว่ามันคือก้อนหิน เขาจึงก้มลงไปเพื่อหยิบมันขึ้นมา

หวือ!

โขดหินมีเสียงน้ำพุ่งทะลัก

เขารู้สึกประหลาดใจ กลับกลายเป็นว่ามันคือหม้อต้มสี่เหลี่ยมสีทองแดงขนาดเล็ก! มันถูกปกคลุมไปด้วยตะไคร่จากการที่มันจมอยู่ใต้น้ำ แต่เขายังคงมองเห็นลวดลายอันวิจิตรปราณีตงดงามที่อยู่บนหม้อต้มนี้

ดูเหมือนว่ามันมาจากสมัยยุคจ้านกว๋อ

สิ่งที่กระตุ้นความอยากรู้ของแดร์ริลมากไปกว่าเดิม ก็คือมีกล่องทองแดงอยู่ในหม้อต้ม กล่องทองแดงสัมฤทธิ์ในหม้อต้ม ฝังลึกอยู่ใต้น้ำในบ่อ? มันช่างน่าหลงใหล!

แดร์ริลไม่คิดไคร่ตรองขณะที่เขาเปิดกล่อง เขาตกใจเมื่อพบว่ากล่องถูกปิดผนึกอย่างแน่นหนาไม่มีน้ำไหลซึมเข้าไป และมีตำราใบไผ่อยู่ข้างใน

มันจะเป็นอะไรได้?

แดร์ริลพลิกเปิดตำรา 'ตำราพิชัยสงครามไป๋ฉี' เขียนอยู่บนหน้าแรก

ตำราพิชัยสงครามไป๋ฉี? ในหัวของแดร์ริลเริ่มสั่นด้วยความตื่นเต้น ว่ากันว่าแม่ทัพไป่ฉีในตำนานสมัยบรรพกาลนั้นมีทักษะสูงในการทำค่ายกล ก่อนที่เขาจะเสียชีวิตเขาได้จดบันทึกรูปแบบค่ายกลทั้งหมดที่เขารู้จัก และมันถูกเรียกว่าตำราพิชัยสงครามไป่ฉี

ยิ่งกว่านั้นมันเป็นเพียงตำนาน! ตั้งแต่ไป๋ฉีตายก็ไม่มีใครเคยเห็นตำราเล่มนี้ หรือว่าเล่มนี้อาจจะใช่?

แดร์ริลอยากรู้ เขาเริ่มอ่านมันอย่างละเอียด

“ข้าพเจ้าไป่ฉี หรือที่รู้จักกันในนามเทพเจ้าแห่งความตาย ได้ทิ้งตำราพิชัยสงครามไป่ฉีให้แก่คนที่มีชะตากรรมเชื่อมโยงกับตำราเล่มนี้ ข้าพเจ้าหวังว่าผู้ถูกลิขิตจะได้รับภูมิปัญญาตลอดชีวิตของข้าพเจ้าจากตำราใบไผ่เล่มนี้”