บทที่ 493

โซรันสูดหายใจเข้าลึก ๆ เขาพูดต่อ “ว่ากันว่าสิบผู้ชั่วร้ายเป็นระดับปรามาจารย์ยุทธ์! โดยเฉพาะหัวหน้า เขาเป็นปรามาจารย์ยุทธ์ขั้นที่สาม!”

อะไรนะ? สิบผู้ชั่วร้ายเป็นปรามาจารย์ทั้งหมดงั้นหรือ?

แดร์ริลอึ้ง พวกโจรทั้งหมดนี่แข็งแกร่งขนาดนั้นเชียวหรือ?

โอฟีเลียพยักหน้า เธอมองโซรันและพูดว่า “ถ้าฉันหายแล้ว ฉันจะขอให้คนอื่นช่วยกำจัดพวกมัน!”

โซรันเงียบไปสักครู่ เขาพูดโดยไม่ลังเล “ท่านประธานหญิงเลน คุณต้องคิดอย่างรอบคอบ เป็นเรื่องยากมากที่จะกำจัดสิบผู้ชั่วร้าย”

อะไรนะ?

“ทำไม?” โอฟีเลียถาม ลูกศิษย์สองคนของเธอยังอยู่ในกำมือพวกมัน เธอไม่รู้ว่าพวกเขาตายแล้วหรือยังมีชีวิตอยู่ ดังนั้นเธอจึงต้องเคลื่อนไหวอย่างเร็วที่สุด

ซูซานปรากฎตัวในชุดเดรสยาวสีม่วงที่ทำให้เธอนั้นดูสง่างาม ลูกศิษย์ของโอฟีเลียบางคนมองซูซานด้วยความชื่นชม นอกจากอีวาน นี่เป็นครั้งแรกของพวกเขาที่มาเยือนคฤหาสน์คาร์เตอร์ พวกเขาไม่ได้คาดหวังว่าภรรยาของโซรันจะสวยหยดงดงามขนาดนี้ เธอพูด “ท่านประธานเลน ภูมิประเทศของหุบเขานรกนั้นซับซ้อน มันจะเป็นการยากในการต่อสู้ ยิ่งไปกว่านั้น ทางเข้าของหุบเขามีการตั้งค่ายกลแปดมารพสุธา ถ้าคุณเข้าไปคุณอาจจะติดกับดักก็เป็นได้” มันเป็นค่ายกลที่แยบยลมาก

“หกเดือนที่แล้ว ทั้งหกสำนักหลักร่วมมือกันเพื่อกำจัดพวกมัน แต่มีหลายคนที่ติดอยู่ในค่ายกลแปดมารพสุธาและตายไปในที่สุด ทำให้พวกเขาต้องล่าถอย”

อะไรนะ? แม้แต่พวกเขาทั้งหกก็แพ้หรือ?

โอฟีเลียกัดริมฝีปาก นั่นแปลว่าเธอจะไม่สามารถช่วยลูกศิษย์ทั้งสองคนได้อย่างนั้นหรือ?

ซูซานหัวเราะอย่างสุภาพ “สิบผู้ชั่วร้ายอาจจะแข็งแกร่งแต่การต่อสู้กับพวกเขาไม่ได้ท้าทายนัก กุญแจสำคัญคือค่ายกลแปดมารพสุธา”